V KO 48/14

Sygn. akt V KO 48/14

POSTANOWIENIE

Dnia 25 listopada 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Józef Dołhy (przewodniczący, sprawozdawca)
‎SSN Michał Laskowski
‎SSN Jarosław Matras

w sprawie K. H.

skazanej z art. 191 § 1 i in. k.k.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, bez udziału stron,

w dniu 25 listopada 2014 r.,

kwestii zbadania podstaw do wznowienia postępowania z urzędu,

p o s t a n o w i ł:

stwierdzić brak podstaw do wznowienia z urzędu postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 17 lipca 2014 r., sygn. akt V KK 36/14.

UZASADNIENIE

Pismem z dnia 1 października 2014 r., zawierającym prośbę o wznowienie postępowania z urzędu, K. H., skazana prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego we W. z dnia 8 lutego 2013 r., sygn. akt […], zasygnalizowała, że w toku postępowania kasacyjnego w jej sprawie, zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 17 lipca 2014 r., sygn. V KK 36/14, doszło do uchybienia wymienionego w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. Zdaniem skazanej „właściwym do rozpoznania kasacji był Sąd w osobie sędziego M. G.” (w następstwie postanowienia SN z dnia 27 maja 2014 r., nie uwzględniającego wniosku skazanej o wyłączenie sędziego M. G.), natomiast kasację rozpoznał sędzia T. G., który „nie miał uprawnień do orzekania w danej sprawie”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Brak podstaw o stwierdzenia, że w toku postępowania kasacyjnego w sprawie V KK 6/14 Sądu Najwyższego, zaistniało uchybienie określone w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.

Kasacja obrońcy skazanej wpłynęła do Sądu Najwyższego w dniu 28 stycznia 2014 r., (k.1). Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału V Izby Karnej z dnia 25 lutego 2014 r., wyznaczono termin posiedzenia w trybie art. 535 § 3 k.p.k. – na dzień 24 kwietnia 2014 r., wskazując jako sędziego sprawozdawcę SSN M. G. (k.13).

W związku ze złożeniem przez skazaną wniosku o wyłączenie sędziego M. G. od udziału w sprawie, Przewodniczący Wydziału V, zarządzeniem z dnia 18 kwietnia 2014 r., odwołał posiedzenie wyznaczone na dzień 24 kwietnia 2014 r. (k.20).

Wniosek o wyłączenie sędziego rozpoznany został w dniu 27 maja 2014 r., kiedy to zapadło postanowienie Sądu Najwyższego o nie uwzględnienie wniosku (k. 24 – 25). Przewodniczący Wydziału V zarządzeniem z dnia 2 czerwca 2014 r., wyznaczył termin posiedzenia, w przedmiocie rozpatrzenia kasacji w trybie art. 535 § 3 k.p.k., na dzień 17 lipca 2014 r. wskazując skład orzekający w osobie SSN T. G. (k.27). W dniu 17lipca 2014 r., Sąd Najwyższy w składzie wskazanym w cyt. zarządzeniu, wydał postanowienie, na mocy którego oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną w zakresie podniesionego w niej zarzutu obrazy art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k., a w zakresie pozostałych zarzutów, na podstawie art. 531 § 1 w zw. z art. 530 § 2 i art. 523 § 1 k.p.k., pozostawił ją bez rozpoznania jako niedopuszczalną z mocy ustawy (k.30 – 34).

Analiza akt sprawy jednoznacznie wskazuje, że procedowanie Sądu Najwyższego było zgodne z regulacją zawartą w art. 534 § 1 k.p.k. oraz w art. 535 § 1 i 3 k.p.k.

W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że orzekający w postępowaniu kasacyjnym Sąd Najwyższy był obsadzony zgodnie z obowiązującym prawem, co oznacza, że nie doszło do uchybienia z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., brak zatem podstaw do wznowienia z urzędu postępowania w niniejszej sprawie.