Sąd Najwyższy

V KO 43/17

postanowienie SN z dnia 2017-07-19

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaV KO 43/17
Data orzeczenia2017-07-19
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział V
SędziowieSSN Jarosław Matras, SSN Jarosław Matras (przewodniczący), SSN Jarosław Matras (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt V KO 43/17

POSTANOWIENIE

Dnia 19 lipca 2017 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jarosław Matras

w sprawie D.M.

oskarżonej o czyn z art. 278 § 1 k.k. i inne

po rozpoznaniu w Izbie Karnej

na posiedzeniu w dniu 19 lipca 2017r.

wniosku Sądu Rejonowego w W. o przekazanie

sprawy sygn. akt V K (…)

do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu,

na podstawie art. 37 k.p.k.

p o s t a n o w i ł:

sprawę oskarżonej D.M. przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w G..

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 7 czerwca 2017 r. Sąd Rejonowy w W. wystąpił do Sądu Najwyższego o rozważenie możliwości przekazania w trybie art. 37 k.p.k. sprawy D.M.,oskarżonej o czyn z art. 278 § 1 k.k. i inne, innemu sądowi równorzędnemu, wskazując jednocześnie Sąd Rejonowy w G..

W uzasadnieniu postanowienia sąd ten podał, że oskarżona przebywa aktualnie w Zakładzie Karnym w G. gdzie pozostać ma do dnia 26 stycznia 2018 r. Bak jest możliwości przetransportowania oskarżonej z uwagi na fakt sprawowania przez nią opieki nad córką (urodzoną w dniu 1 kwietnia 2017 r.). Konieczność transportowania oskarżonej do W., gdzie nie ma zakładu karnego z oddziałem dla matek z dziećmi, wywołałoby konieczność rozdzielania oskarżonej z dzieckiem. W dalszej części uzasadnienia odwołano się do stanowisko lekarza (k.126).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek Sądu Rejonowego w W. zasługiwał na uwzględnienie. Mając na uwadze szczególność sytuacji warunkujących skorzystanie z właściwości delegacyjnej, do której uprawnia treść art. 37 k.p.k., należało stwierdzić zaistnienie, że taka sytuacja zaistniała w tej sprawie. Kierując się „dobrem wymiaru sprawiedliwości”, jako kryterium wyznaczonym dyspozycją przywołanego uprzednio przepisu, nie można było orzec odmiennie, jak tylko stwierdzając, że rozpoznanie sprawy przez sąd właściwy - z uwagi na istnienie okoliczności wskazanych we wniosku a związanych z obecną sytuacją rodzinną oskarżonej - nie jest możliwe.

Powołując się na dotychczasową praktykę dopuszczającą możliwość skorzystania z właściwości delegacyjnej w wyjątkowych sytuacjach warunkowanych konkretnymi okolicznościami dotyczącymi choćby stanu zdrowia oskarżonego (postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 27 kwietnia 2017 r., II KO 37/17, LEX nr 2281271; z dnia 21 lipca 2011 r., III KO 51/11, LEX nr 860626), przyjąć należało, że w tym konkretnym przypadku, okoliczności stanowiące przeciwskazanie do przetransportowania oskarżonej uniemożliwiają rozpoznanie sprawy w rozsądnym terminie w sądzie właściwym miejscowo. Właśnie z powodu pozostawania przez oskarżoną w izolacji więziennej przez okres kolejnych kilku miesięcy, oraz konieczność odseparowania dziecka od matki w wypadku przetransportowania jej do jednostki penitencjarnej znajdującej w okręgu sądu właściwego, brak jest możliwości wyznaczenia terminu rozprawy i rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie. Okoliczności wskazane przez występujący z wnioskiem sąd, w tym określonym przypadku, mieszczą się w pojęciu "dobro wymiaru sprawiedliwości", użytym w dyspozycji art. 37 k.p.k.

Z tych względów uznając, że dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za przekazaniem sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, Sąd Najwyższy przekazał ją do Sądu Rejonowego w G..

Zapytaj AI o to orzeczenie