V KO 42/16

Sygn. akt V KO 42/16

POSTANOWIENIE

Dnia 20 października 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Włodzimierz Wróbel (przewodniczący)
‎SSN Andrzej Stępka
‎SSN Krzysztof Cesarz (sprawozdawca)

w sprawie M. K.
‎skazanego z art. 158 § 1 i 3 kk i innych
‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
‎w dniu 20 października 2016 r.,
‎wniosku obrońcy skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…)
‎z dnia 28 sierpnia 2013 r., sygn. akt II AKa (…),

utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w L.
‎z dnia 4 października 2012 r., sygn. akt III K (…),

na podstawie art. 544 § 2 kpk, 618 § 1 pkt 11 kpk i art. 624 § 1 kpk

p o s t a n o w i ł:

1) oddalić wniosek;

2) zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. U.

P., Kancelaria Adwokacka w W., kwotę

442,80 zł (czterysta czterdzieści dwa zł osiemdziesiąt gr) w

tym 23 % podatku VAT, za czynności z urzędu w niniejszej

sprawie;

3) zwolnić skazanego od kosztów sądowych postępowania

wznowieniowego

UZASADNIENIE

Powołanym wyrokiem Sądu Okręgowego w L., utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) po rozpoznaniu apelacji obrońcy M. K., został on skazany na karę 6 lat pozbawienia wolności za czyn wypełniający dyspozycję art. 158 § 1 i 3 k.k. i art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i 64 § 1 k.k., popełniony w nocy 26 października 2008 r. w G. we współdziałaniu ze skazanymi prawomocnie uprzednio osobami przy pobiciu m.in. G. R. , którego następstwem była śmierć tego pokrzywdzonego.

Obrońca z urzędu skazanego wniósł na podstawie art. 540 § 1 pkt 2 lit.a k.p.k. o wznowienie postępowania, uchylenie obu wyroków i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, „z uwagi na to, że po wydaniu wyroku ujawniły się nowe dowody, tj. konieczność przeprowadzenia dowodu z przesłuchania świadka T. R. – naocznego świadka pobicia m.in. G. R. z dnia 28 października 2008 r., który to dowód wskazuje na to, że skazany M. K. nie popełnił przypisanego mu przestępstwa, oraz innych, nieustalonych dowodów z przesłuchań świadków, których personaliami dysponuje ww. świadek T. R. ”.

Prokurator Prokuratury Krajowej w pisemnej odpowiedzi wniósł o oddalenie wniosku.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Wbrew wskazanej i przytoczonej we wniosku podstawie prawnej, nie oferuje on dowodu, o którym mowa w art. 540 § 1 pkt 2 lit.a k.p.k. Zamiast niego obrońca powołuje się na oświadczenie skazanego, że T. R. widział „całe zdarzenie przestępcze, podczas którego nie zaobserwował skazanego i posiada informacje nt. innych, naocznych świadków zdarzenia, których personalia nie zostały przekazane skazanemu” (s. 5 – 6 wniosku). Rzecz jednak w tym, że skazany w osobistym wniosku o wznowienie postępowania (k. 6 akt SN), i w kolejnym piśmie (k. 19 akt SN) twierdził jedynie, że T. R. i inne, tylko jemu znane osoby, nie byli przesłuchani w sprawie jako świadkowie, choć widzieli zdarzenie. Z oświadczeń zawartych w wymienionych pismach wynika, że nie ujawniły się nowe dowody wskazujące na zachodzenie jednej z sytuacji wymienionych w art. 540 § 1 pkt 2 lit.a k.p.k. lecz pojawiła się jedna osoba, która może mieć wiedzę na temat przebiegu inkryminowanego zdarzenia. Ale nawet gdyby przyjąć, że obrońca przy formułowaniu wniosku bazował na ustnej informacji skazanego o stanie wiedzy T.R. (iż nie zaobserwował skazanego w czasie zdarzenia), to w istocie nie wskazał „nowego dowodu” w rozumieniu powołanego przepisu, ale nowe przypuszczenie skazanego (odmienne od twierdzeń zawartych w przywołanych wyżej pismach), że T. R. wykluczyłby udział skazanego w zdarzeniu. A przecież postępowanie wznowieniowe nie służy weryfikacji domniemań skazanego ani poszukiwaniu dowodów, które wszak mogą potwierdzić prawidłowość poczynionych ustaleń faktycznych, opartych między innymi na wyjaśnieniach skazanego współsprawcy – R. O., który w zestawie osobowych źródeł dowodowych obciążających skazanego został pominięty przez wnioskodawcę.

Podsumowując, oferowany w nim „nowy dowód”, to nie zeznania T. R., ale ustna informacja uzyskana przez obrońcę od skazanego, że wśród około 30 osób obecnych na miejscu zdarzenia był również wskazywany T. R., nieprzesłuchany w postępowaniu przygotowawczym, podobnie jak inne, tylko jemu znane osoby.

Bezpodstawność wniosku jest zatem oczywista i dlatego został oddalony.