Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2014-09-04
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
Sygn. akt V KO 39/14
POSTANOWIENIE
Dnia 4 września 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dorota Rysińska (przewodniczący)
SSN Barbara Skoczkowska
SSN Roman Sądej (sprawozdawca)
na posiedzeniu – bez udziału stron – w dniu 4 września 2014r.,
po rozpoznaniu w sprawie zażalenia złożonego przez P. W. na postanowienie prokuratora Prokuratury Okręgowej w Z. z dnia 20 stycznia 2012r. o odmowie wszczęcia śledztwa, sygn. V Ds. […],
wystąpienia Sądu Rejonowego w P. z dnia 5 sierpnia 2014r. o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości (sygn. III Kp […]),
na podstawie art. 37 k.p.k.
p o s t a n o w i ł
przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w I.
UZASADNIENIE
Postanowieniem prokuratora z dnia 20 stycznia 2012r. odmówiono wszczęcia śledztwa o czyny określone w art. 231 § 1 k.k., które – jak przedstawił P.W. w zawiadomieniu o popełnieniu przestępstwa – miały zostać popełnione przez prokuratorów i sędziów okręgu […]. Zażalenie na to postanowienie wpłynęło do właściwego miejscowo Sądu w dniu 15 lutego 2012r. Wówczas, z uwagi na charakter zarzutów, 71 sędziów tego Sądu, po złożeniu stosownych oświadczeń, zostało wyłączonych od rozpoznania zażalenia.
Postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2014r. Sąd Rejonowy w P. wystąpił z inicjatywą przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k., szeroko uzasadniając swoje stanowisko.
Inicjatywa Sądu Rejonowego zasługiwała na podzielenie. Skoro już tylu sędziów Sądu właściwego zostało wyłączonych od udziału w rozpoznaniu zażalenia P. W., to istotnie dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za zasadnością zastosowania wyjątkowej instytucji przewidzianej w art. 37 k.p.k. i przekazaniem sprawy innemu sądowi równorzędnemu. Z jednej bowiem strony zwrócić trzeba uwagę na mogące rodzić się w społecznym odbiorze realne obawy co do możliwości zapewnienia w pełni obiektywnego rozpoznania sprawy przez Sąd właściwy, a z drugiej strony, także na długotrwałość już toczącego się postępowania w tej sprawie.
W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy, na podstawie art. 37 k.p.k., przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w I..
[aw]
