V KO 26/14

Sygn. akt V KO 26/14

POSTANOWIENIE

Dnia 13 sierpnia 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Cesarz (przewodniczący)
‎SSN Józef Dołhy
‎SSN Zbigniew Puszkarski (sprawozdawca)

w sprawie P. S.

skazanego z art. 148 § 1 i in. k.k.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 13 sierpnia 2014 r.

wniosku obrońcy skazanego

o zasądzenie kosztów udzielonej z urzędu pomocy prawnej

p o s t a n o w i ł:

zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. T. R. – Kancelaria Adwokacka w W. – kwotę 442,80 zł (słownie: czterysta czterdzieści dwa złote osiemdziesiąt groszy), w tym 23% podatku VAT, tytułem pomocy prawnej udzielonej z urzędu skazanemu P. S., w zakresie ustalenia podstaw do wznowienia postępowania.

UZASADNIENIE

Na wniosek skazanego P. S. Przewodniczący Wydziału V Izby Karnej Sądu Najwyższego wyznaczył mu obrońcę z urzędu w osobie adw. T. R., w celu sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 31 sierpnia 2006 r., sygn. akt II AKa […] albo poinformowania o braku podstaw do złożenia takiego wniosku.

Wyznaczony obrońca złożył umotywowaną opinię o braku podstaw do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania w wymienionej sprawie. Jednocześnie wystąpił o przyznanie mu kosztów udzielonej skazanemu pomocy prawnej w kwocie 540 zł, oświadczając, że nie zostały opłacone w całości ani w części. Uzasadniając żądanie wskazał, że sporządzenie opinii wiązało się z dużym nakładem pracy, wynikającym z konieczności zapoznania się z ponad 30 tomami akt sprawy, jak też wykonaniem „ponad 1000 fotografii, 400 fotokopii, co zajęło ponad 2 dni”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek – co do zasady – zasługuje na uwzględnienie, jako że wyznaczony z urzędu obrońca skazanego wykonał zleconą mu czynność, za co należy mu się wynagrodzenie. W sprawie nie zachodzą jednak okoliczności uzasadniające przyznanie adwokatowi kwoty wynoszącej 150% stawki minimalnej (360 zł), określonej za tę czynność w mającym zastosowanie rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 461). Należy bowiem dostrzec, że nakład pracy adwokata był związany nie tyle z ilością tomów akt sprawy (ich liczba nie wydaje się zresztą szczególnie duża) oraz wykonywaniem fotografii i fotokopii (nie było to bezwzględnie konieczne, ale wynikało z wybranej przez adwokata organizacji pracy), ile z treścią skierowanego przez skazanego do Sądu Najwyższego wniosku o wznowienie postępowania. We wniosku tym skazany twierdził, że w toku postępowania doszło do „pominięcia przesłuchania świadków, których wyjaśnienia mogłyby mieć istotny wpływ na orzeczenie Sądu Okręgowego w W. (…)”, jednak nie podał ani nazwisk tych potencjalnych świadków ani na jakie okoliczności mieliby zostać przesłuchani.

Istotą złożonej przez obrońcę informacji jest ocena, czy w osobistym wniosku o wznowienie postępowania skazany podał okoliczności uzasadniające wzruszenie prawomocnych wyroków. W tym względzie adwokat wyraził pogląd, że „wniosek o wznowienie postępowania jest pozbawiony podstaw prawnych”, w szczególności dlatego, że „skazany nie wskazuje nowych świadków, jak też okoliczności jakie ich ewentualne zeznania miałyby udowodnić” oraz że „wskazanie jedynie ogólnych zastrzeżeń co do, zdaniem skazanego, niepełnego postępowania dowodowego przed Sądem I instancji nie może stanowić podstawy wznowienia postępowania, ponieważ okoliczności uzasadniające wniosek muszą wskazywać na prawdopodobieństwo zmiany wyroku w wyniku ich uwzględnienia przez Sąd”.

Trudno przyjąć, by sformułowanie takiej konkluzji wymagało od adwokata nakładu pracy wyraźnie większego niż przeciętny w tego rodzaju sprawach, zatem wysokość należnej kwoty określono według stawki minimalnej ustalonej w § 14 ust. 4 pkt 2 wymienionego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (…), podwyższając ją, zgodnie z § 2 ust. 3 tegoż rozporządzenia, o stawkę podatku od towarów i usług.

[aw]