Sąd Najwyższy

V KO 2/17

postanowienie SN z dnia 2017-02-27

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaV KO 2/17
Data orzeczenia2017-02-27
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział V
SędziowieSSN Barbara Skoczkowska, SSN Barbara Skoczkowska (przewodniczący), SSN Barbara Skoczkowska (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt V KO 2/17

POSTANOWIENIE

Dnia 27 lutego 2017 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Barbara Skoczkowska

w sprawie zażalenia M. K. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w L. z dnia 4 sierpnia 2016 r., sygn. PR 5 Ds. […] o odmowie wszczęcia śledztwa

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 27 lutego 2017 r. bez udziału stron,

wniosku Sądu Rejonowego w L. z dnia 22 grudnia 2016 r., sygn. akt II Kp […] w przedmiocie przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu

na podstawie art. 37 k.p.k.

postanowił:

przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w B.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w L. wystąpił do Sądu Najwyższego z inicjatywą przekazania sprawy o sygn. akt II Kp […], dotyczącej rozpoznania zażalenia M. K. na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w L. z dnia 4 sierpnia 2016 r., sygn. akt PR 5 Ds. […] o odmowie wszczęcia śledztwa (k. 138, t. I) innemu równorzędnemu sądowi z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. W treści wniosku podniesiono, iż przedmiotowa sprawa dotyczy czynów, polegających na przekroczeniu uprawnień i niedopełnieniu obowiązków (art. 231 § 1 k.k.), których popełnienie zarzuca M. K. prokuratorowi Prokuratury Rejonowej w L. oraz sędziom Sądu Rejonowego w L.. W związku z powyższym niewskazane i niepożądane jest to, aby o zasadności zażalenia rozstrzygali sędziowie z Sądu, w którym pracują osoby, którym zarzuca się popełnienie tychże czynów.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek Sądu Rejonowego nie zasługuje na uwzględnienie.

Zauważyć należy, iż przepis art. 37 k.p.k., ma charakter wyjątku od zasady, że sprawę rozpoznaje właściwy miejscowo sąd. Oznacza to, że odstępstwo od tej reguły może nastąpić wyjątkowo, gdy ziszczą się nadzwyczajne względy związane z dobrem wymiaru sprawiedliwości. W orzecznictwie przyjmuje się natomiast, że przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu mogą uzasadniać powody związane z ujemnym wpływem na swobodę orzekania lub które mogą stwarzać przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny. Co więcej, skorzystanie z instytucji art. 37 k.p.k. może nastąpić wówczas, gdy w konkretnych okolicznościach powstanie w społecznym odbiorze przekonanie (nawet błędne), że sprawa nie zostanie bezstronnie rozpoznana.

Jak wynika z argumentacji Sąd Rejonowy w L. zawartej w postanowieniu, właśnie takie szczególne okoliczności wystąpiły w przedmiotowej sprawie. Rozstrzyganie w tej sprawie przez sąd właściwy mogłoby wywołać zarówno w odczuciu stron postępowania jak i w opinii miejscowej społeczności wątpliwości co do istnienia warunków do bezstronnego i obiektywnego orzekania.

Zasadnym będzie zatem, aby zażalenie wymienionego zostało rozpoznane przez inny równorzędny sąd – w tym wypadku Sąd Rejonowy w B. jako najbliżej położony od L..

Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.

[aw]

Zapytaj AI o to orzeczenie