Sąd Najwyższy

V KO 150/25

postanowienie SN z dnia 2025-10-07

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaV KO 150/25
Data orzeczenia2025-10-07
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział V
SędziowieSSN Andrzej Stępka, SSN Andrzej Stępka (przewodniczący), SSN Andrzej Stępka (sprawozdawca), SSN Andrzej Stępka (autor uzasadnienia)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

V KO 150/25 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 7 października 2025 r. SSN Andrzej Stępka po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 7 października 2025 r. w sprawie X. Y. wniosku Sądu Rejonowego w Radomsku o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi w trybie art. 37 k.p.k. (sygn. akt II K 583/25), na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Kielcach. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 21 sierpnia 2025 r., w sprawie o sygn. akt II K 583/25, Sąd Rejonowy w Radomsku wystąpił w trybie art. 37 k.p.k. do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy przeciwko X. Y. do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. Sąd Rejonowy w Radomsku wskazał, że X. Y. jest oskarżony o dopuszczenie się dwóch czynów z art. 234 k.k. i oba te czyny pozostają w związku z wykonywaniem przez w/w oskarżonego działalności, jako biegłego sądowego z zakresu informatyki, telekomunikacji i automatów do gier. X. Y. jest biegłym sądowym z listy biegłych sądowych Sądu Okręgowego w Częstochowie. W referatach sędziów wydziałów karnych tutejszego Sądu (do 2017 r. w Sądzie Rejonowym w Radomsku funkcjonowały dwa Wydziały Karne - II i VI), w tym sędziego referenta przedmiotowej sprawy, biegły X. Y. występował w wielu V KO 150/25 2 sprawach o czyny z art. 107 k.k.s. i na podstawie jego wniosków sformułowanych w opiniach, wydawane były wyroki skazujące. Sąd zauważył, iż w przypadku zarówno tutejszego Sądu, jak i też innego sądu rejonowego w okręgu Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim, X. Y. może z dużym prawdopodobieństwem występować w charakterze biegłego sądowego, z uwagi na to, że na liście biegłych sądowych Sądu Okręgowego Piotrkowie Trybunalskim, brak jest biegłego z zakresu automatów do gier. Z powyższych względów, Sąd zdecydował się wystąpić do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie rozpoznania niniejszej sprawy do innego równorzędnego sądu, spoza okręgu Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim. Powyższe okoliczności uzasadniają, zdaniem Sądu Rejonowego w Radomsku, wniosek o tym, że w niniejszej sprawie zastosowanie instytucji określonej w art. 37 k.p.k. umożliwi usunięcie tej przeszkody w rozpoznaniu sprawy. Rozpoznając przedmiotowy wniosek Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek Sądu Rejonowego w Radomsku jest zasadny i zasługuje na uwzględnienie. Sąd Rejonowy w sposób wystarczający wykazał istnienie okoliczności, mieszczących się w pojęciu „dobro wymiaru sprawiedliwości”, użytym w dyspozycji art. 37 k.p.k., które w tym konkretnym przypadku mogłoby zostać zagrożone przez to, że oskarżony subsydiarnie w niniejszej sprawie wielokrotnie występował przed Sądem Rejonowym w Radomsku w charakterze biegłego sądowego. Słusznie wskazał Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 10 lipca 2025 r., IV KO 79/25, że relacje oraz intensywność kontaktów pomiędzy biegłymi sądowymi a sędziami są nierzadko wysoce prawdopodobne, biorąc pod uwagę częstotliwość opiniowania danego biegłego, zwłaszcza w sprawach karnych oraz jego funkcję procesową, która lokuje biegłego jako uczestnika postępowania mającego pomóc sądowi poczynić prawidłowe ustalenia wymagające wiedzy specjalistycznej. Nie bez powodu w judykaturze wyrażano niejednokrotnie pogląd, zgodnie z którym: „fakt, że oskarżony jest biegłym sądowym i wielokrotnie występował w tym charakterze w sprawach sądowych w wydziale karnym (…) daje podstawę do uznania, iż wzgląd na dobro wymiaru sprawiedliwości uzasadnia przekazanie V KO 150/25 3 sprawy (…) do rozpoznania innemu sądowi” (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 10 czerwca 2003 r., II KO 23/03, OSNwSK 2003/1/1262; z dnia 18 maja 2006 r., V KO 38/06, LEX nr 611251; z dnia 8 marca 2006 r., IV KO 17/06, LEX nr 611019). Tym bardziej potrzeba skorzystania z instytucji tzw. właściwości delegacyjnej występuje, gdy wszyscy sędziowie, którzy mogliby orzekać w niniejszej sprawie, współpracowali w przeszłości z biegłym, wykorzystując w prowadzonych procesach sporządzane przez niego opinie. W świetle okoliczności przedstawionych przez Sąd Rejonowy, dotyczących wielokrotnego opiniowania przez X. Y. w sprawach karnych tamtejszego Sądu, dotyczących automatów do gier, charakteru i liczby tych spraw, zasadne stało się przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu spoza obszaru właściwości Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim. W rezultacie Sąd Najwyższy uznał, że w zaistniałej sytuacji przekazanie sprawy winno nastąpić do Sądu Rejonowego w Kielcach. [WB] [r.g.]

Zapytaj AI o to orzeczenie