V KO 126/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marek Pietruszyński
Dnia 29 lipca 2025 r.
w sprawie S.G.
podejrzanego o czyny z art. 212 § 1 k.k.. art. 216 § 1 k.k., art. 190 § 1 k.k., art. 226
§ 1 k.k.
po rozpoznaniu na posiedzeniu w Izbie Karnej w dniu 29 lipca 2025 r.
wniosku Sądu Rejonowego dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi
z dnia 4 lipca 2025 r., sygn. IV K 903/25
o przekazanie rozpoznania sprawy innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na
dobro wymiaru sprawiedliwości ( art. 37 k.p.k.),
na podstawie art. 37 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
uwzględnić wniosek i sprawę przekazać do rozpoznania Sądowi
Rejonowemu dla Warszawy- Śródmieścia w Warszawie.
[WB]
UZASADNIENIE
W dniu 30 czerwca 2025 r. do Sądu Rejonowego dla Łodzi – Śródmieścia w
Łodzi wpłynął wniosek o umorzenie postępowania i zastosowanie środka
zabezpieczającego w postaci umieszczenia S.G., który jest podejrzany o
popełnienie kilkunastu czynów zabronionych w przeważającym zakresie
dotyczących zniesławienia, znieważenia sędziów Sądu Rejonowego dla Łodzi -
Śródmieścia orzekających w sprawach karnych w Łodzi oraz sędziów wydziału
karnego Sądu Okręgowego w Łodzi - w odpowiednim zakładzie psychiatrycznym.
V KO 126/25
2
Tenże Sąd wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem w trybie art. 37 k.p.k.,
podnosząc, że z uwagi na charakter czynów, o które podejrzany jest S.G., jak też
status zawodowy osób pokrzywdzonych tymi czynami, w celu usunięcia mogących
się zrodzić, w płaszczyźnie społecznej, wątpliwości co do możliwości
rozstrzygnięcia tej sprawy w sposób obiektywny przez sąd właściwy, zaistniała
konieczność, z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, przekazania
rozpoznania tej sprawy innemu sądowi równorzędnemu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek jest zasadny.
Przepis art. 37 k.p.k. jako wyjątkowy, dający bowiem podstawę do odejścia
od właściwości miejscowej sądu, nie podlega interpretacji rozszerzającej. Dlatego
odstąpienie od zasady rozpoznawania sprawy przez sąd właściwy miejscowo
może nastąpić tylko w razie zaistnienia sytuacji jednoznacznie świadczącej, że
pozostawienia sprawy w gestii tego sądu sprzeciwiałby się dobru wymiaru
sprawiedliwości.
Taka sytuacja zaistniała w tej sprawie.
Z uwagi na fakt, że osobami pokrzywdzonym czynami podejrzanego w
głównej mierze o charakterze zniesławienia i znieważenia są sędziowie sądu
właściwego do rozpoznania sprawy, ale także sędziowie ewentualnej instancji
odwoławczej od orzeczenia zapadłego w pierwszej instancji, należało uznać, iż
cały sąd miejscowy jest nieodpowiedni do jej rozpoznania tej sprawy w sposób
obiektywny, a więc niebudzący wątpliwości u postronnego obserwatora
niezaangażowanego w przebieg i wynik postępowania co do możliwości
rozstrzygnięcia sprawy przez ten sąd w sposób niezawisły i bezstronny.
Z tego względu należało sprawę przekazać do rozpoznania Sądowi
Rejonowemu dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie.
Z tych względów postanowiono jak na wstępie.
[WB]
[a.ł]
V KO 126/25
3
