V KO 111/22

Sygn. akt V KO 111/22

POSTANOWIENIE

Dnia 24 stycznia 2023 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Zbigniew Kapiński

w sprawie przeciwko T. G. i innym

oskarżonemu o czyn z art. 18§2 k.k. w zw. z art. 148§1 k.k.,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu,

w dniu 24 stycznia 2023 r.,

wniosku Sądu Okręgowego w Bydgoszczy

z dnia 16 listopada 2022 r., sygn. akt III K 170/22,

o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu,

z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości,

na podstawie art. 37 k.p.k.,

p o s t a n o w i ł:

uwzględnić wniosek i przekazać sprawę Sądu Okręgowego w Bydgoszczy, sygn. akt III K 170/22, do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Toruniu.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 16 listopada 2022 r., sygn. akt III K 170/22, zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy oskarżonego T. G. i innych, innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. Uzasadniając swój wniosek wskazał, że sprawa przedmiotowa dotycząca pięciu oskarżonych o czyny z art. 18§2 k.k. w zw. z art. 148§1 k.k., po raz kolejny trafiła do rozpoznania do Sądu Okręgowego w Bydgoszczy, zaś niemal wszyscy sędziowie III Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w Bydgoszczy złożyli oświadczenia o istnieniu wątpliwości co do ich bezstronności przy rozpoznawaniu przedmiotowej sprawy, wskazując na argumenty przemawiające za ich słusznością.

Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.

Wniosek Sądu Okręgowego w Bydgoszczy zasługuje na uwzględnienie.

Określona w art. 37 k.p.k. instytucja stanowi wyjątek od zasady rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy, zatem jej zastosowanie powinno mieć miejsce jedynie wówczas, gdy przemawiają za tym szczególne względy, związane z dobrem wymiaru sprawiedliwości. Jednym z nich jest autorytet wymiaru sprawiedliwości, dla kształtowania którego należy unikać sytuacji, w których rozpoznanie danej sprawy przez sąd wiązałoby się z ograniczeniem swobody orzekania lub mogłoby – w odczuciu społecznym – prowadzić do uzasadnionego przekonania o braku warunków do bezstronnego rozpoznania sprawy (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 lutego 2021 r., IV KO 4/21, LEX nr 3126169).

Analiza przedstawionych przez Sąd Okręgowy w Bydgoszczy argumentów i okoliczności prowadzi do wniosku, że w zaistniałym w sprawie układzie procesowym w odczuciu społecznym – niezależnie od rzeczywistego stanu rzeczy – mogłyby powstać wątpliwości co do obiektywnego i bezstronnego rozpoznania przedmiotowej sprawy przez tenże Sąd. Materiał dowodowy z uwagi na jego obszerność i wielowątkowość był podstawą rozstrzygnięć w innych sprawach zawisłych przed Sądem Rejonowym w Bydgoszczy oraz Sądem Okręgowym w Bydgoszczy. Sędziowie orzekający w tych sądach poddawali zatem ocenie m.in. zeznania świadków występujących w przedmiotowej sprawie w toku innych zakończonych już postępowań karnych. Niemal wszyscy sędziowie III Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w Bydgoszczy złożyli oświadczenia o występowaniu po ich stronie okoliczności mogących wywołać wątpliwości co do bezstronności przy orzekaniu w tej sprawie. Należy wskazać, że oskarżony T. G. jest byłym mężem adwokat A. G. i ojcem adwokata F.G.. Jak wskazał Sąd wnioskujący w sprawie pojawiły się już wcześniej zarzuty odnośnie braku bezstronności sądu bydgoskiego, wskazujące na relacje osobiste oskarżonego i sędzi A. O., która wydawała wyrok w niniejszej sprawie i miała pomóc w jej wyciszeniu, które wprawdzie nie znalazły żadnego potwierdzenia w materiale dowodowym, ale jak zasadnie stwierdzono w uzasadnieniu postanowienia mogą one wywoływać publiczne dyskusje i stawiać w negatywnym świetle bydgoski wymiar sprawiedliwości. Należy także zauważyć, na co wskazał Sąd meriti, że sprawa przedmiotowa pozostaje w zainteresowaniu mediów i opinii publicznej, i wywołuje znaczne emocje z uwagi na jej charakter.

Mając zatem na uwadze dobro wymiaru sprawiedliwości oraz argumenty zawarte w uzasadnieniu postanowienia uznać należy, że zaistniała podstawa określona w art. 37 k.p.k. przemawiająca za przekazaniem tej sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu tj. Sądowi Okręgowemu w Toruniu, położonemu w odległości stosunkowo bliskiej od Sądu miejscowo właściwego.

Sąd Najwyższy mając na uwadze powyższe orzekł jak w postanowieniu.