V KO 105/22

Sygn. akt V KO 105/22

POSTANOWIENIE

Dnia 24 listopada 2022 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Małgorzata Bednarek

w sprawie I. P., Z. P., A. P.

z wniosku M. E.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 24 listopada 2022 r.,

wniosku Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi, sygn. akt IV K 172/21

o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości,

na podstawie art. 37 k.p.k.,

p o s t a n o w i ł:

uwzględnić wniosek i przekazać sprawę Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi o sygn. akt IV K 172/21 do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Grodzisku Mazowieckim

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi, postanowieniem z dnia 19 października 2022 r. wystąpił do Sądu Najwyższego z inicjatywą przekazania sprawy o sygn. akt IV K 172/21 innemu równorzędnemu sądowi z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. W złożonym wniosku Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi wskazał, że z uwagi na liczne oskarżenia oraz szereg zawiadomień o podejrzeniu popełniania przestępstwa kierowanych przez oskarżyciela posiłkowego wobec sędziów z obszaru działania apelacji łódzkiej, w tym Sądu Rejonowego dla Łodzi Śródmieścia, Sądu Okręgowego w Łodzi i Sądu Apelacyjnego w Łodzi, w sprawie pojawiły się wątpliwości co do możliwości ukształtowania w opinii społecznej, nawet mylnego przekonania, co do braku obiektywizmu czy bezstronności w orzekaniu.

W piśmie z dnia 10 listopada 2022 r. obrońca I.P. wnosząc o nieuwzględnianie postanowienia Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego „dobro wymiaru sprawiedliwości" uzasadnia odstępstwo od zasad właściwości miejscowej sądu i pozwala stosownie do treści art. 37 k.p.k. przekazać sprawę do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi wówczas, kiedy w sprawie zaistnieją tego rodzaju okoliczności, które mogą wpływać na swobodę orzekania sądu miejscowo właściwego, lub tylko powodować w odbiorze społecznym - nawet mylne - przekonanie o niezdolności tego sądu do obiektywnego i rzetelnego rozpoznania sprawy (tak: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2018 r., sygn. akt przedmiotowe nie).

W ocenie Sadu Najwyższego, analiza przedmiotowej sprawy prowadzi do wniosku, że dobro wymiaru sprawiedliwości, o którym mowa w art. 37 k.p.k., przemawia za przekazaniem sprawy, innemu niż miejscowo właściwy, sądowi równorzędnemu. Zapewni to możliwość przeprowadzenia postępowania w sposób wolny od podejrzeń co do braku bezstronności sędziów orzekających w sądzie właściwym miejscowo. Pozostawienie sprawy w sądzie występującym z wnioskiem w trybie art. 37 k.p.k. mogłoby wywołać w opinii publicznej pogląd co do braku obiektywizmu po stronie składu orzekającego. W przedmiotowej sprawie zagrożenie to ma charakter rzeczywisty, a nie potencjalny. Sąd Najwyższy, tym samym nie przychyla się do argumentacji przedstawianej w piśmie obrońcy oskarżonej, uznając, że sprawę o sygnaturze akt IV K 172/21, należy z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości przekazać Sądowi Rejonowemu w Grodzisku Mazowieckim.

Mając na uwadze powyższe okoliczności orzeczono jak w części dyspozytywnej niższego postanowienia.

[as

ał]