POSTANOWIENIE

Dnia 15 listopada 2023 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Waldemar Płóciennik

w sprawie M. D.

oskarżonego o czyn z art. 222 § 1 k.k. i in.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 15 listopada 2023 r.,

wystąpienia Sądu Rejonowego w Skierniewicach,

o przekazanie sprawy o sygn. akt II K 417/23

do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu,

na podstawie art. 37 k.p.k.

p o s t a n o w i ł

przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu
‎w Żyrardowie.

UZASADNIENIE

M. D. został oskarżony o to, że „w dniu 1 września 2023 r. w miejscowości S. w woj. […]. naruszył nietykalność cielesną funkcjonariusza publicznego w osobie kuratora sądowego T. A. poprzez zadawanie ciosów pięścią oraz kopnięć przy czym używał wobec niego słów powszechnie uznawanych za obelżywe, podczas i w związku z pełnieniem przez tego funkcjonariusza obowiązków służbowych”, tj. o czyn z art. 222 § 1 k.k. i art. 226 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.

Postanowieniem z dnia 11 października 2023 r., właściwy do rozpoznania sprawy Sąd Rejonowy w Skierniewicach, na podstawie art. 37 k.p.k. zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości wskazując, że pokrzywdzony w sprawie pracuje jako kurator zawodowy w Sądzie Rejonowym w Skierniewicach, czyn zarzucany oskarżonemu miał został przez niego popełniony podczas i w związku z wykonywaniem przez pokrzywdzonego jego obowiązków służbowych, co zważywszy na to, iż Sąd właściwy jest małą jednostką, a pokrzywdzony jest znany orzekającym w nim sędziom, może w opinii publicznej wzbudzić wątpliwości co do tego czy „wydane rozstrzygnięcie nie było wolne od pozaprocesowych wpływów”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek Sądu Rejonowego w Skierniewicach zasługuje na uwzględnienie.

Niezmienne pozostaje stanowisko, że przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k., jako odstępstwo od rozpoznania sprawy przez sąd właściwy miejscowo, ma charakter wyjątkowy. Sąd Najwyższy niejednokrotnie zwracał także uwagę, iż zastosowanie tej instytucji może nastąpić tylko wtedy, gdy występują okoliczności, które mogą stwarzać uzasadnione przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy w danym sądzie. Nie każda jednak okoliczność będzie skutkowała ewentualnym przekazaniem sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, ale tylko taka, która u postronnego i niezainteresowanego sposobem rozstrzygnięcia danej sprawy obserwatora procesu może zrodzić podejrzenie braku obiektywizmu w jej rozpoznaniu przez właściwy sąd.

Zdaniem Sądu Najwyższego okoliczności takie zaistniały w rozważanej sprawie. Uznać bowiem trzeba, że przywołane przez Sąd Rejonowy przesłanki związane z osobą pokrzywdzonego – tj. miejscem i rodzajem wykonywanej przez niego pracy, okolicznościami czynu oraz faktem, iż jest on osobą znaną orzekającym w tym Sądzie sędziom, mogą w odbiorze społecznym uzasadniać obawę co do możliwości bezstronnego rozpoznania sprawy.

Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy postanowił przekazać sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, tj. Sądowi Rejonowemu w Żyrardowie, jednocześnie czyniąc zastrzeżenie, że decyzja powyższa nie wynika z braku zaufania do sędziów orzekających w Sądzie Rejonowym w Skierniewicach, ale podyktowana jest troską o dobro wymiaru sprawiedliwości, albowiem okoliczności tej sprawy, w sytuacji gdyby rozpoznawał ją sąd właściwy, mogłyby w odczuciu społecznym wywołać wątpliwości co do obiektywności i rzetelności prowadzonego postępowania.

(K.G.)

[ał]