Sąd Najwyższy

V KO 1/17

postanowienie SN z dnia 2017-02-27

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaV KO 1/17
Data orzeczenia2017-02-27
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział V
SędziowieSSN Dorota Rysińska, SSN Dorota Rysińska (przewodniczący), SSN Dorota Rysińska (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt V KO 1/17

POSTANOWIENIE

Dnia 27 lutego 2017 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Dorota Rysińska

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 27 lutego 2017 r.

w sprawie J. L. G. i M. K.

oskarżonych o czyny z art. 270 § 1 i in. k.k.

inicjatywy Sądu Rejonowego w G.

z dnia 29 grudnia 2016 r., sygn. akt II K […]

o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu

p o s t a n a w i a:

przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu

w S..

UZASADNIENIE

Inicjatywa Sądu Rejonowego w G. o przekazanie sprawy J. L. G. i M. K. do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu okazała się w pełni uzasadniona. Należy podzielić stanowisko występującego Sądu, że dobro wymiaru sprawiedliwości, w którego interesie leży rozpoznanie sprawy w sposób bezstronny, obiektywny i nieobarczony żadnymi czynnikami wpływającymi na swobodę orzekania sędziów, uzasadnia skorzystanie z właściwości delegacyjnej, opisanej w art. 37 k.p.k. Za takim stanowiskiem przemawia w sposób jednoznaczny powołany w rozważanym wystąpieniu fakt, że M. K. jest pracownikiem sekretariatu Wydziału IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, a J. L. G. sędzią, pełniącą w przeszłości funkcję przewodniczącej tego Wydziału. Już tylko dodatkowo można zauważyć, że okoliczności sprawy świadczą przy tym, iż w związku z wniesionym aktem oskarżenia, będzie zachodziła potrzeba przesłuchania w charakterze świadków zarówno pracowników, jak i sędziów.

W tym świetle nie ulega wątpliwości, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga odstąpienia od zasadniczej właściwości sądu. Powołane okoliczności mogą bowiem uzasadniać pogląd o ich wpływie na swobodę orzekania sędziów sądu miejscowo właściwego, przede wszystkim zaś, w odczuciu społecznym mogą stwarzać przekonanie o braku w tym sądzie warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny.

Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy uznał za niezbędne skorzystanie z dyspozycji art. 37 k.p.k. i dlatego orzekł, jak na wstępie.

l.n

Zapytaj AI o to orzeczenie