Sygn. akt V KO 1/17
POSTANOWIENIE
Dnia 27 lutego 2017 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dorota Rysińska
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 27 lutego 2017 r.
w sprawie J. L. G. i M. K.
oskarżonych o czyny z art. 270 § 1 i in. k.k.
inicjatywy Sądu Rejonowego w G.
z dnia 29 grudnia 2016 r., sygn. akt II K […]
o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu
p o s t a n a w i a:
przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu
w S..
UZASADNIENIE
Inicjatywa Sądu Rejonowego w G. o przekazanie sprawy J. L. G. i M. K. do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu okazała się w pełni uzasadniona. Należy podzielić stanowisko występującego Sądu, że dobro wymiaru sprawiedliwości, w którego interesie leży rozpoznanie sprawy w sposób bezstronny, obiektywny i nieobarczony żadnymi czynnikami wpływającymi na swobodę orzekania sędziów, uzasadnia skorzystanie z właściwości delegacyjnej, opisanej w art. 37 k.p.k. Za takim stanowiskiem przemawia w sposób jednoznaczny powołany w rozważanym wystąpieniu fakt, że M. K. jest pracownikiem sekretariatu Wydziału IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, a J. L. G. sędzią, pełniącą w przeszłości funkcję przewodniczącej tego Wydziału. Już tylko dodatkowo można zauważyć, że okoliczności sprawy świadczą przy tym, iż w związku z wniesionym aktem oskarżenia, będzie zachodziła potrzeba przesłuchania w charakterze świadków zarówno pracowników, jak i sędziów.
W tym świetle nie ulega wątpliwości, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga odstąpienia od zasadniczej właściwości sądu. Powołane okoliczności mogą bowiem uzasadniać pogląd o ich wpływie na swobodę orzekania sędziów sądu miejscowo właściwego, przede wszystkim zaś, w odczuciu społecznym mogą stwarzać przekonanie o braku w tym sądzie warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy uznał za niezbędne skorzystanie z dyspozycji art. 37 k.p.k. i dlatego orzekł, jak na wstępie.
l.n