V KK 93/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 25 marca 2026 r.
SSN Andrzej Stępka
po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2026 r. na posiedzeniu bez udziału stron
w sprawie S. D.
wniosku obrońcy skazanego
o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Płocku
z dnia 14 listopada 2025 r., sygn. akt V Ka 541/25,
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Płocku
z dnia 22 maja 2025 r., sygn. akt II K 112/24,
na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario
p o s t a n o w i ł
wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
Kasację od w/w wyroku Sądu odwoławczego wniósł obrońca skazanego,
który zarzucił wystąpienie bezwzględnej podstawy odwoławczej z art. 439 § 1 pkt
10 k.p.k., „gdyż oskarżony w postępowaniu sądowym pierwszej instancji, w związku
z bezskutecznym postanowieniem sądu wydanym na etapie postępowania
przygotowawczego, nie miał obrońcy mimo spełnionej przesłanki określonej w art.
79 § 1 pkt 3 i 4 k.p.k.”.
Sąd Najwyższy stwierdza, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
W odniesieniu do zarzutu co do podnoszonego uchybienia z art. 439 § 1 pkt 10
k.p.k. trzeba wskazać, że dla uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania
prawomocnego wyroku prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji musiałoby być
V KK 93/26
2
niemal zbliżone do pewności. Wprawdzie ranga zarzucanego uchybienia jest
poważna, lecz jego zaistnienie nie jest jednoznaczne i na tyle oczywiste, by
badanie sprawy przez pryzmat przesłanek określonych w art. 532 § 1 k.p.k.
przesądzało o konieczności przełamania reguły bezzwłocznego wykonania
prawomocnego wyroku. Kwestia ewentualnego wystąpienia omawianego
uchybienia wymaga gruntownej analizy akt sprawy w kontekście podniesionego w
kasacji zarzutu.
Wstrzymanie wykonania orzeczenia w związku z wniesieniem kasacji wchodzi
w grę wyjątkowo, w razie zaistnienia szczególnych okolicznościach, a to z tego
względu, że kontrola kasacyjna dotyczy prawomocnego wyroku sądu
odwoławczego, a więc wyroku objętego domniemaniem trafności zawartych w nim
rozstrzygnięć, które podlegają bezzwłocznemu wykonaniu. Zgodnie z regułą
wyrażoną w art. 9 § 1 k.k.w. postępowanie wykonawcze wszczyna się
bezzwłocznie, gdy orzeczenie stało się wykonalne, a wyrok - w myśl art. 9 § 2 k.k.w.
- staje się wykonalny z chwilą jego uprawomocnienia. Instytucja wstrzymania
wykonania wyroku określona w art. 532 § 1 k.p.k. ma charakter wyjątkowy, a
potrzeby jej zastosowania nie może uzasadniać sama czynność wniesienia kasacji.
Potrzeba ta aktualizuje się dopiero wówczas, gdy niezależnie od przyszłego
rozstrzygnięcia co do zasadności skargi kasacyjnej już wcześniej można stwierdzić
zaistnienie istotnych powodów do uznania słuszności tej kasacji, bądź też wówczas,
gdy strona wykaże odrębnie istnienie szczególnych okoliczności powodujących, że
wykonywanie lub wykonanie orzeczenia pociągałoby za sobą wyjątkowo dolegliwe i
w zasadzie nieodwracalne skutki (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 25
maja 2023 r., IV KK 105/23, LEX nr 3567070).
Rozstrzygnięcie wniosku złożonego w oparciu o przepis art. 532 § 1 k.p.k. nie
stanowi swego rodzaju prejudykatu w postępowaniu kasacyjnym, dlatego też w
żaden sposób nie rzutuje ono na kierunek przyszłego rozstrzygnięcia odnośnie do
kasacji. Nie oznacza zatem, że procesowo niedopuszczalne jest w przyszłości
uznanie zarzutu podniesionego w kasacji za oczywiście zasadny.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.
[J.J.]
V KK 93/26
3
[r.g.]
