V KK 88/24
wyrok SN – Sąd Najwyższy z dnia 2024-05-08
Dane orzeczenia
Pełna treść orzeczenia
V KK 88/24
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 8 maja 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Michał Laskowski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Jacek Błaszczyk
SSN Jerzy Grubba
Protokolant Katarzyna Wełpa
w sprawie E. S.
skazanej z art. 56 § 1 k.k.s. w zw. z art. 62 § 3 k.k.s.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 5 k.p.k.),
w dniu 8 maja 2024 r.
kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego
na korzyść skazanej
od wyroku Sądu Rejonowego w Zduńskiej Woli
z dnia 2 listopada 2021 r., sygn. akt II K 263/21,
uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Zduńskiej Woli do ponownego rozpoznania.
Jacek Błaszczyk Michał Laskowski Jerzy Grubba
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Zduńskiej Woli, wyrokiem z 2 listopada 2021 r. wydanym w trybie art. 335 k.p.k., skazał E. S. za przestępstwo z art. 56 § 1 k.k.s. w zw. z art. 62 § 3 k.k.s. na karę grzywny w wysokości 500 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 95 zł. Wyrok ten nie został zaskarżony i uprawomocnił się 9 listopada 2021 r.
Kasację od wskazanego prawomocnego wyroku złożył w dniu 20 lutego 2024 r. na korzyść skazanej Prokurator Generalny, zarzucając rażące i mające istotny wpływ na jego treść naruszenie art. 343 § 7 k.p.k. w zw. z art. 156 § 1 i 3 k.k.s. polegające na zaniechaniu przeprowadzenia kontroli wniosku Naczelnika […] Urzędu Celno -Skarbowego w Ł. o skazanie E. S. bez rozprawy, mimo że zawierał on wadliwy postulat wymierzenia jej kary grzywny określonej kwotowo oraz w stawkach dziennych, podczas gdy przepis art. 56 § 1 k.k.s. w zw. z art. 62 § 3 k.k.s. przewiduje wyłącznie karę wymierzoną w stawkach dziennych, a ponadto zawierał wewnętrzną sprzeczność, ponieważ grzywna kwotowa określona została w wysokości 33 000 zł a w stawkach dziennych wynosiła w sumie 47 500 zł, albowiem przyjęto 500 stawek dziennych po 95 zł. W konsekwencji autor kasacji wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Zduńskiej Woli do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja zasługiwała na uwzględnienie w całości na posiedzeniu bez udziału stron wobec oczywistej zasadności (art. 535 § 5 k.p.k.).
Niewątpliwe procedowanie Sądu Rejonowego pozostawało w ewidentnej kolizji z regulacjami prawnymi wskazanymi w kasacji: po pierwsze Sąd Rejonowy zobowiązany był na podstawie art. 156 § 1 i 3 k.k.s. w zw. z art. 343 § 7 k.p.k. do dokonania kontroli wniosku o skazanie i po drugie, po stwierdzeniu, że nie zachodziły podstawy do jego uwzględnienia wniosku – zwrócić go organowi postępowania przygotowawczego. W sprawie E. S. Sąd orzekający uwzględnił wniosek, w sytuacji gdy uzgodniona w nim grzywna kwotowa wynosiła 33 000 zł, mimo że nie stanowiła równowartości postulowanej – i ostatecznie orzeczonej - grzywny 500 stawek dziennych w wysokości 95 zł jedna stawka, co daje 47 500 zł.
Sąd właściwy zignorował opisane unormowania, naruszając w ten sposób rażąco prawo, co wywarło istotny wpływ na treść wyroku (art. 523 § 1 k.p.k.). Dlatego niezbędne stało się wydanie zaproponowanego przez skarżącego wyroku o charakterze kasatoryjnym.
Podczas ponownego rozpoznania sprawy Sąd wydać powinien rozstrzygnięcie odpowiadające przepisom prawa.
Jacek Błaszczyk Michał Laskowski Jerzy Grubba
[PGW]
[ms]
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)