Sygn. akt V KK 657/19
POSTANOWIENIE
Dnia 5 lutego 2020 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Barbara Skoczkowska
w sprawie D. M. , R. B. i D. Z.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 5 lutego 2020 r.
wniosków obrońców skazanych o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia
na podstawie art. 532 § 1 k.p.k.
postanowił:
wniosków nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
Do Sądu Najwyższego wpłynęły kasacje obrońców wyżej wymienionych skazanych od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 28 grudnia 2018 r., sygn. akt II AKa (…), częściowo zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w P. z dnia 11 września 2017 r., sygn. akt III K (…), skazujący tych skazanych za szereg przestępstw, w tym zbrodni z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 53 ust. 2 lub z art.53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, za które wymierzono kary jednostkowe oraz kary łączne pozbawienia wolności: D. M. 3 lat i miesiąca, R. B. 3 lat i 10 miesięcy, a D. Z. 5 lat.
W kasacjach obrońcy podnieśli zarzuty obrazy prawa procesowego oraz prawa materialnego, a nadto sformułowali wnioski o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia wobec tych skazanych. W uzasadnieniach wniosków wskazano m. in. na trafność zarzutów kasacyjnych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wnioski obrońców skazanych nie są zasadne.
Przypomnieć należy, że w art. 9 k.k.w. sformułowana jest zasada, zgodnie z którą następuje bezzwłoczne wykonanie prawomocnych orzeczeń, a zastosowanie instytucji z art. 532 § 1 k.p.k., powinno być uzasadnione szczególnymi okolicznościami, które jednoznacznie wskazują, że wykonanie wyroku przed rozpoznaniem kasacji mogłoby spowodować dla skazanego poważne i nieodwracalne skutki. Analiza treści wniosków pozwala stwierdzić, że obrońcy w niniejszej sprawie takich okoliczności nie wykazali. Należy jedynie zauważyć, że dolegliwości zdrowotne, na które powołuje się we wniosku obrońca skazanego R.B. mogą być podstawą do starania się o odroczenie wykonania kary pozbawienia wolności ewentualnie o przerwę w jej wykonywaniu, nie należą natomiast do okoliczności mających wpływ na zastosowanie tej nadzwyczajnej instytucji.
Wprawdzie ranga zarzucanych w kasacjach uchybień jest poważna, lecz ich zaistnienie nie jest na tyle oczywiste, by badanie sprawy przez pryzmat przesłanek określonych w art. 532 § 1 k.p.k. przesądzało o konieczności przełamania reguły bezzwłocznego wykonania prawomocnego wyroku. Nie przesądzając zatem ostatecznego efektu wniesionych kasacji, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że nie zachodzą wystarczające podstawy do uwzględnienia wniosków obrońców i dlatego orzekł, jak na wstępie.