V KK 628/21

Sygn. akt V KK 628/21

POSTANOWIENIE

Dnia 14 stycznia 2022 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Barbara Skoczkowska

po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 14 stycznia 2022 r.

w sprawie T. K., W. K. i D. K.,

wniosków obrońców skazanych o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia,

na podstawie art. 532 § 1 k.p.k.

postanowił:

nie uwzględnić wniosków.

UZASADNIENIE

Do Sądu Najwyższego wpłynęły kasacje obrońców skazanych T. K., W. K. i D. K. od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 29 marca 2021 r., sygn. akt II AKa […], zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia 10 grudnia 2018 r., sygn. akt III K […]. W. K. został skazany za popełnienie dwóch przestępstw: z art. 296 § 1 i 3 k.k., za które wymierzono mu karę 4 lat pozbawienia wolności oraz grzywnę i z art. 300 § 2 k.k., za które wymierzono karę 2 lat pozbawienia wolności oraz grzywnę; Sąd orzekł karę łączną 5 lat pozbawienia wolności oraz grzywny w wymiarze 600 stawek po 300 zł każda. D. K. został skazany za popełnienie czynu z art. 296 § 1 i 3 k.k., za który wymierzono mu karę 2 lat pozbawienia wolności i 300 stawek dziennych grzywny po 100 zł każda, a T. K. został skazany za czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 296 § 1 k.k. oraz art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 296 § 1 i 3 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., za który wymierzono mu karę 3 lat pozbawienia wolności i 300 stawek dziennych grzywny po 100 zł każda.

W kasacjach podniesiono zarzuty obrazy prawa procesowego i materialnego oraz sformułowano wnioski o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia wobec tych skazanych. W uzasadnieniach wniosków wskazano na trafność zarzutów kasacyjnych, a także fakt, iż do chwili rozpoznania kasacji większość z orzeczonych kar zostanie już przez skazanych wykonana. Nadto obrońca W. K. i D. K. podniosła dodatkową okoliczność związaną z trudną sytuacją rodzinną tych skazanych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wnioski obrońców skazanych nie zasługują na uwzględnienie.

Przypomnieć należy, że w art. 9 k.k.w. sformułowana jest zasada, zgodnie z którą następuje bezzwłoczne wykonanie prawomocnych orzeczeń, a zastosowanie instytucji z art. 532 § 1 k.p.k., powinno być uzasadnione szczególnymi okolicznościami, które jednoznacznie wskazują, że wykonanie wyroku przed rozpoznaniem kasacji mogłoby spowodować dla skazanego poważne i nieodwracalne skutki.

Wprawdzie ranga zarzucanych w kasacjach uchybień jest poważna, lecz ich zaistnienie nie jest na tyle oczywiste, by badanie sprawy przez pryzmat przesłanek określonych w art. 532 § 1 k.p.k. przesądzało o konieczności przełamania reguły bezzwłocznego wykonania prawomocnego wyroku.

Zauważyć należy, że trudna sytuacja rodzinna skazanych W. K. i D. K. związana ze złym stanem zdrowia ich matki, na którą wskazuje obrońca, może być podstawą wniosków o odroczenie wykonania kary lub też o udzielenie skazanym przerwy w karze, jednakże nie może stanowić podstawy uwzględnienia wniosku złożonego w trybie art. 532 § 1 k.p.k.

Nie przesądzając zatem ostatecznego efektu wniesionych kasacji, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że nie zachodzą wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. i dlatego orzekł, jak na wstępie.