Sąd Najwyższy

V KK 560/21

postanowienie SN z dnia 2021-12-14

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaV KK 560/21
Data orzeczenia2021-12-14
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział V
SędziowieSSN Jarosław Matras, SSN Jarosław Matras (przewodniczący), SSN Jarosław Matras (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt V KK 560/21

POSTANOWIENIE

Dnia 14 grudnia 2021 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jarosław Matras

w sprawie skazanego R. U.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron

w dniu 14 grudnia 2021 r.

wniosku obrońcy skazanego

o wstrzymanie wykonania prawomocnego

wyroku Sądu Okręgowego w J.

z dnia 24 czerwca 2021 r., sygn. akt VI Ka (…)

utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K.

z dnia 31 grudnia 2020 r., sygn. akt II K (…)

na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario

p o s t a n o w i ł:

wniosku nie uwzględnić.

UZASADNIENIE

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku złożony przez obrońcę skazanego adw. M. M. nie zasługuje na uwzględnienie.

Wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia w postępowaniu kasacyjnym musi być następstwem oceny wniesionej kasacji (jako nadzwyczajnego środka zaskarżenia), jako możliwej do uwzględnienia z wysokim prawdopodobieństwem. Tylko w takiej sytuacji możliwe jest uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku, a więc powstrzymanie negatywnych skutków mogących powstać w sytuacji, gdyby prawomocne orzeczenie obarczone rażącym błędem, było wykonywane (por. np. postanowienia SN: z dnia 17 sierpnia 2004 r., V KK 229/04; z dnia 8 września 2004 r., V KK 214/04). Dokonując oceny zarzutów kasacji w kontekście złożonego wniosku o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku nie można stwierdzić, aby takie wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji istniało. Przede wszystkim podnieść trzeba w aspekcie zarzutu pierwszego kasacji, nawiązującego do konstrukcji czynu ciągłego i naruszenia reguły res iudicatae, że przywołany prawomocny wyrok (czyn opisany w pkt VIII wyroku Sądu Rejonowego w K. w sprawie II K (…)) dotyczył zachowania mającego miejsce w grudniu 2016 r. w B., podczas gdy zachowania przypisane skazanemu w obecnym wyroku - w tej samej kwalifikacji prawnej (art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii) - jako czyn ciągły obejmują okres od 7 sierpnia 2016 r. do 20 grudnia 2016 r., a zatem wykraczają poza czas przyjęty w prawomocnym wyroku w sprawie II K (…). Z kolei w aspekcie czynów opisanych w pkt 1 wyroku w sprawie o sygn. akt II K (…) Sądu Rejonowego w K., podkreślić trzeba, iż teza stawianego zarzutu musi być weryfikowana nie tylko z przyjętą, odmienną kwalifikacją niż ta z pkt VIII wyroku Sądu Rejonowego w K. w sprawie II K (…), ale także z ustaleniami zawartymi w zaskarżonym kasacją prawomocnym wyroku. Z tego powodu brak jest obecnie podstaw do stwierdzenia, że zarzut z pkt 1a kasacji jest zasadny z wysokim prawdopodobieństwem. Również pozostałe dwa zarzuty, oceniane na potrzeby wniosku o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku, w zestawieniu z zarzutami apelacji oraz uzasadnienia wyroku sądu drugiej instancji nie wskazują, aby celowe było obecnie wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku.

Oczywiście zastrzec trzeba, że powyższa ocena dokonana została wyłącznie na potrzeby rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia (art. 532 k.p.k.), przy czym ostatecznej oceny w tym zakresie dokona Sąd Najwyższy na rozprawie kasacyjnej.

Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy orzekł jak wyżej.

Zapytaj AI o to orzeczenie