POSTANOWIENIE

Dnia 26 września 2024 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Dariusz Świecki

w sprawie K. P.

skazanego z art. 197 § 3 pkt 2 k.k. i in.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 26 września 2024 r.,

wniosku obrońcy o wydanie uzupełniającego rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów obrony z urzędu w postępowaniu kasacyjnym,

na podstawie art. 626 § 2 k.p.k.

postanowił:

uzupełniająco zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. R. P. (Kancelaria Adwokacka w W.), jako obrońcy z urzędu K. P. , kwotę 738 (siedemset trzydzieści osiem) zł, obejmującą już VAT, za sporządzenie i wniesienie kasacji w sprawie.

UZASADNIENIE

W wyroku z dnia 21 października 2021 r., sygn. akt V KK 523/19, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze i w tym zakresie przekazał sprawę Sądowi Apelacyjnemu we Wrocławiu do ponownego rozpoznania (pkt 1), oddalił kasację obrońcy jako oczywiście bezzasadną (pkt 2), zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. R. P. kwotę 738 zł w tym VAT (pkt 3) oraz zwolnił skazanego od kosztów sądowych postępowania kasacyjnego w związku z kasacją obrońcy. Podstawę określenia wysokości zasądzonej opłaty za sporządzenie i wniesienie kasacji w sprawie (z uwagi na ustanowienie przez skazanego obrońcy z wyboru na rozprawie kasacyjnej zwolniono z obowiązku obrońcę z urzędu adw. R. P. ) stanowiły przepisy § 2 pkt 1, § 4 ust. 1 i 3 oraz § 17 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2019 r., poz. 18).

Adwokat R. P. , na podstawie art. 190 ust. 4 Konstytucji RP w zw. z art. 626 § 2 k.p.k., wniosła o uzupełnienie rozstrzygnięcia o kosztach zawartego w pkt 3 wskazanego wyroku poprzez przyznanie od Skarbu Państwa na jej rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w dodatkowej kwocie 738 zł, obejmującej już VAT.

Sąd Najwyższy stwierdził, co następuje.

Wniosek obrońcy o zasądzenie uzupełniających kosztów obrony z urzędu w trybie przewidzianym art. 626 § 2 k.p.k. jest zasadny.

Przemawia za tym, podzielana przez Sąd Najwyższy w składzie niniejszym, wykładnia powołanego wyżej przepisu dokonana we wskazanym przez obrońcę postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 13 grudnia 2023 r., I KZP 5/23. Niewątpliwie zróżnicowanie stawek za poszczególne czynności dokonywane przez obrońców ustanowionych z wyboru oraz wyznaczonych z urzędu musi być ocenione jako niezgodne z art. 64 ust. 2 w zw. z art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1 zdanie drugie i art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 stycznia 2024 r., V KO 96/23; wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 lutego 2024 r., SK 90/22).

Z tych wszystkich względów orzeczono, jak na wstępie.

[JJ.]

[ms]

‎