V KK 472/20

Sygn. akt V KK 472/20

POSTANOWIENIE

Dnia 25 listopada 2020 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Andrzej Stępka

po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2020 r. na posiedzeniu bez udziału stron,

w sprawie C. B.

wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 21 maja 2020 r., sygn. akt II AKa (...),

utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w S.

z dnia 31 października 2019 r., sygn. akt III K (…),

na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario

p o s t a n o w i ł

wniosku nie uwzględnić.

UZASADNIENIE

C .B. został skazany przez Sąd I instancji na łączną karę pozbawienia wolności w rozmiarze 4 lat i 4 miesięcy. Po rozpoznaniu apelacji obrońcy oskarżonego oraz prokuratora, Sąd Apelacyjny w (…) utrzymał zaskarżony wyrok w mocy. W kasacji wniesionej od wyroku Sądu odwoławczego obrońca skazanego zarzucił naruszenie szeregu przepisów prawa odnoszących się w dużej mierze do surowości wymierzonej skazanemu kary. Złożył także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia do czasu rozpoznania kasacji. Wniosek ten praktycznie nie zawiera uzasadnienia. Analiza kasacji wskazuje, iż obrońca wyraża przekonanie, że w wyniku uwzględnienia tej skargi istnieje co najmniej wysokie prawdopodobieństwo wymierzenia skazanemu znacznie łagodniejszej kary.

Rozpoznając wniosek obrońcy skazanego Sąd Najwyższy stwierdza, że nie zasługuje on na uwzględnienie, gdyż powołana przesłanka nie przekonuje o konieczności zastosowania instytucji z art. 532 k.p.k. w kontekście wymogów określających możliwości zastosowania wstrzymania wykonania orzeczenia.

Należy podkreślić, że instytucja wstrzymania wykonania wyroku określona w art. 532 § 1 k.p.k. ma charakter wyjątkowy, a potrzeby jej zastosowania nie może uzasadniać sama czynność wniesienia kasacji. Potrzeba ta aktualizuje się dopiero w istocie wówczas, gdy bądź to (niezależnie od przyszłego rozstrzygnięcia co do zasadności skargi kasacyjnej) już wcześniej można stwierdzić zaistnienie istotnych powodów do uznania słuszności tej kasacji, bądź też wówczas, gdy strona wykaże odrębnie istnienie szczególnych okoliczności powodujących, że wykonanie orzeczenia pociągałoby za sobą wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 stycznia 2014 r., sygn. akt II KK 361/13, LEX nr 1427396). W niniejszej sprawie nie wykazano, że skazany C.B. rzeczywiście poniósłby takie poważne, nieodwracalne następstwa, jeśli zostałaby wprowadzona do wykonania orzeczona wobec niego kara pozbawienia wolności przed rozpoznaniem niniejszej kasacji. Wypada zwrócić uwagę, iż przedmiotem rozważań związanych z oceną przez Sąd Najwyższy zasadności złożonego w trybie art. 532 § 1 k.p.k. wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia nie może być merytoryczna ocena trafności i zasadności podniesionych w kasacji zarzutów. Samo powołanie się na treść zarzutów jeszcze przed merytorycznym rozpoznaniem sprawy nie może automatycznie przesądzać o tym, że prima facie zarzuty podniesione w kasacji wskazują na tak poważne błędy w kontroli apelacyjnej, że zachodzi wysokie prawdopodobieństwo uchylenia wyroków Sądów obu instancji i powtórzenia postępowania przed Sądem I instancji, wymierzenia skazanemu zdecydowanie niższej kary, bądź wręcz uniewinnienia skazanego. Jakkolwiek oczywiście nie można w przyszłości wykluczyć możliwości takiego rozstrzygnięcia, to jednak na obecnym etapie postępowania przedwczesne jest podobne twierdzenie. Nie wykazano także w żaden sposób, że wykonanie kary pozbawienia wolności przed rozpoznaniem kasacji, spowoduje wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki dla skazanego.

Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie