V KK 46/18

Sygn. akt V KK 46/18

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 14 lutego 2019 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jerzy Grubba (przewodniczący)
‎SSN Przemysław Kalinowski
‎SSN Michał Laskowski (sprawozdawca)

Protokolant Katarzyna Wełpa

przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Grzegorza Krysmanna,
‎w sprawie K. W.
‎skazanego z art. 65 § 3 k.k.s.
‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie
‎w dniu 14 lutego 2019 r.,
‎kasacji Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego
‎od wyroku Sądu Rejonowego w Z.
‎z dnia 20 stycznia 2017 r., sygn. akt II K […],

uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej kary grzywny i w tym zakresie przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Z. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 20 stycznia 2017 r. Sąd Rejonowy w Z., w sprawie o sygn. akt II K […], uznał K. W. za winnego popełnienia przestępstwa skarbowego z art. 65 § 3 k.k.s. i wymierzył mu za ten czyn karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych, oznaczając wysokość jednej stawki na 60 złotych. Wyrok uprawomocnił się.

Od tego prawomocnego wyroku kasację na niekorzyść skazanego wniósł Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny, zarzucając w niej rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego - art. 23 § 3 k.k.s., polegające na wymierzeniu oskarżonemu K. W., za czyn z art. 65 § 3 k.k.s., popełniony w dniu 10 listopada 2016 r., kary grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych po 60 zł, podczas gdy zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 11 września 2015 r. minimalne wynagrodzenie za pracę w 2016 r. zostało ustalone na kwotę 1.850 zł (Dz. U. z 2015 r., poz. 1385), w związku z czym dolna granica stawki dziennej grzywny orzekanej za przestępstwa skarbowe popełnione w 2016 r. wynosiła 61,66 zł. W konkluzji kasacji wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w Z. do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja zasługuje na uwzględnienie.

Zarzut podniesiony w kasacji jawi się jako zasadny w stopniu oczywistym.

Istotnie przy wydawaniu zaskarżonego wyroku doszło do uchybienia będącego naruszeniem prawa materialnego, w szczególności art. 23 § 3 k.k.s., w myśl którego stawka dzienna grzywny nie może być niższa od jednej trzydziestej części minimalnego wynagrodzenia ani też przekraczać jej czterystukrotności. Trafnie też wskazuje skarżący, że zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 11 września 2015 r. minimalne wynagrodzenie za pracę w 2016 r. zostało ustalone w wysokości 1850 zł (Dz. U. z 2015 r., poz. 1385). W konsekwencji, wysokość jednej stawki dziennej grzywny orzekanej za przestępstwa skarbowe nie mogła być w roku 2016 niższa niż 61,66 zł. Tymczasem w niniejszej sprawie Sąd Rejonowy w Z. ustalił wysokość stawki dziennej na 60 złotych, czyli poniżej granicy wynikającej z art. 23 § 3 k.k.s. Poza wątpliwością jest zatem, że Sąd Rejonowy dopuścił się rażącego naruszenia prawa materialnego mającego istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, co uzasadniało uchylenie wyroku w części dotyczącej orzeczenia o karzy grzywny i przekazanie jej w tym zakresie do ponownego rozpoznania. Na koniec warto zauważyć, że uwzględnienie kasacji na niekorzyść było możliwe ze względu na zachowanie przez skarżącego terminu określonego w art. 524 § 3 k.p.k.; kasację wniesiono przed upływem roku od dnia uprawomocnienia się zaskarżonego wyroku nakazowego.

W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji.