V KK 459/19

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2019-09-25

Dane orzeczenia

SygnaturaV KK 459/19
Data orzeczenia2019-09-25
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział V
SędziowieSSN Eugeniusz Wildowicz, SSN Eugeniusz Wildowicz (przewodniczący), SSN Eugeniusz Wildowicz (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt V KK 459/19

POSTANOWIENIE

Dnia 25 września 2019 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Eugeniusz Wildowicz

w sprawie D.G.

skazanego z art. 198 k.k. i art. 200 § 1 k.k. przy zast. art. 11 § 2 k.k.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 25 września 2019 r.,

wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia

na podstawie art. 532 § 1 k.p.k.

  p o s t a n o w i ł

wniosku nie uwzględnić.

UZASADNIENIE

Kasację od wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 21 marca 2019 r. zmieniającego częściowo wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 5 czerwca 2018 r. wniósł obrońca skazanego D.G..

W dniu 11 września 2019 r. skarżący złożył do Sądu Najwyższego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia do czasu rozpoznania kasacji (k. 13-14 akt SN).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek obrońcy skazanego nie zasługuje na uwzględnienie.

Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacją wyroku może – zgodnie z art. 532 § 1 k.p.k. – nastąpić tylko wtedy, gdy ranga i charakter podniesionych w niej zarzutów wskazuje na ich oczywistą trafność. Z drugiej zaś strony muszą powstać dla skazanego takie okoliczności, które przekonują, że wykonanie przez niego orzeczonej kary – przed rozpoznaniem kasacji – będzie rodzić poważne i nieodwracalne dolegliwości.

W tej sprawie takie okoliczności nie zachodzą. W kasacji podniesiono bowiem zarzut naruszenia art. 433 k.p.k., poprzez niewłaściwe odniesienie się do zarzutów apelacji, przy czym zaistnienie takiego uchybienia – już w świetle pisemnej odpowiedzi prokuratora na kasację – nie jest oczywiste. Również jego ranga nie jest tego rodzaju, iżby nawet w razie jego potwierdzenia, zachodziła bezwzględna konieczność uchylenia orzeczenia, co dopiero mogłoby rodzić poważne skutki wynikające z wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności.

Nie przesądzając zatem ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii zasadności kasacji, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że nie zachodzą w przedmiotowej sprawie dostateczne podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. i z tych względów orzekł, jak na wstępie.

as

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)