V KK 440/22
postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2023-08-18
Dane orzeczenia
Pełna treść orzeczenia
V KK 440/22
POSTANOWIENIE
Dnia 18 sierpnia 2023 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Tomasz Artymiuk
w sprawie P. O.
skazanego z art. 289 § 1 k.k. i z art. 178a § 1 k.k.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 18 sierpnia 2023 r.,
wniosku obrońcy skazanego o zasądzenie kosztów obrony z urzędu w postępowaniu kasacyjnym,
na podstawie art. 626 § 2 k.p.k.,
p o s t a n o w i ł
zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy z urzędu skazanego P. O. adw. B. F. – Kancelaria Adwokacka w S. kwotę 1107,00 zł (jeden tysiąc sto siedem złotych), w tym 23 % VAT, tytułem sporządzenia i wniesienia kasacji.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2023 r., sygn. akt V KK 440/22, Sąd Najwyższy oddalił jako oczywiście bezzasadną kasację wniesioną przez ustanowionego dla skazanego P. O.[obrońcę z urzędu adw. B. F. (zarządzenie dnia 27 czerwca 2022 r. – k. 13 akt WKK […]). Pismem z dnia 12 lipca 2023 r. (data wpływu do SN) wskazany wyżej adwokat wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (kasacja wniosku takiego nie zawierała) w kwocie 1107,00 zł, tj. w wysokości 150% stawki minimalnej, z oświadczeniem, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części.
Wniosek o zasądzenie kosztów jest zasadny, a znajduje podstawę prawną w treści art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (tj.: Dz. U. 2022.1184 ze zm.). Określając wysokość wynagrodzenia – za sporządzenie i wniesienie kasacji w sprawie, w której orzeczenie w pierwszej instancji wydał sąd okręgowy – kierowano się treścią § 2 pkt 1, § 4 ust. 2 i § 17 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 18 ze zm.) oraz przepisem § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia, zgodnie z którym należna od Skarbu Państwa w takim wypadku opłata podlega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług. Sąd Najwyższy uznał jednocześnie za uzasadnione przyznanie kosztów w kwocie wnioskowanej przez obrońcę z urzędu, a więc w wysokości 150% stawki minimalnej, powiększonej o kwotę VAT. Pomimo oddalenia kasacji jako oczywiście bezzasadnej bez wątpienia nakład pracy adwokata w tej sprawie związany ze sporządzeniem kasacji był znaczny. Nie można było również abstrahować od kwot należnych z tego tytułu przyznawanych obrońcom z wyboru, w szczególności w uwzględnieniu konstytucyjnej zasady równości wobec prawa (art. 32 ust. 1 Konstytucji RP). Zaniechania w tym zakresie ze strony władzy wykonawczej (Ministra Sprawiedliwości), który zróżnicował sytuacje adwokatów prowadzących obronę z wyboru z obrońcami (adwokatami) wyznaczonymi z urzędu, na niekorzyść tych ostatnich, nie może zostać niezauważone.
Z tych względów postanowiono jak na wstępie.
[K.K.]
[ł.n]
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)