V KK 424/18

wyrok SN – Sąd Najwyższy z dnia 2019-10-09

Dane orzeczenia

SygnaturaV KK 424/18
Data orzeczenia2019-10-09
Rodzaj orzeczeniawyrok SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział V
SędziowieSSN Krzysztof Cesarz, SSN Zbigniew Puszkarski, SSN Paweł Wiliński, SSN Krzysztof Cesarz (przewodniczący), SSN Krzysztof Cesarz (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt V KK 424/18

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 9 października 2019 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Cesarz (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Zbigniew Puszkarski
SSN Paweł Wiliński

Protokolant Patrycja Kotlarska

przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Józefa Gemry,
w sprawie J.S.
skazanego z art. 180a kk
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie
w dniu 9 października 2019 r.,
kasacji wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego - na niekorzyść

od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w B.
z dnia 27 września 2017 r., sygn. akt II K (…),

uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o środku karnym (pkt II wyroku) i przekazuje sprawę w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w B. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem nakazowym z dnia 27 września 2017 r., II K (…), Sąd Rejonowy w B. uznał J.S. za winnego tego, że w dniu 6 czerwca 2017 r. godz. 15.45 w Ł. na ul. G., woj. (…), na drodze publicznej prowadził pojazd mechaniczny marki O. o nr rej. […] nie stosując się do decyzji Starosty […] nr (…) z dnia 10 grudnia 2010 r. o cofnięciu uprawnienia kategorii B prawa jazdy nr (…), seria i nr druku (…) wydanego dnia 13.09.2005 r. przez Starostę […] w związku z niepoddaniem się badaniu psychologicznemu w trybie określonym w art. 124 ust.1 pkt 2 litera b ustawy - Prawo o ruchu drogowym i za to na podstawie art. 180a k.k. skazał oskarżonego na karę 6 miesięcy ograniczenia wolności, zobowiązując go do wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym (pkt I), a następnie na podstawie art. 42 § 1a k.k. orzekł wobec oskarżonego „zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych kat. B” na okres 3 lat (pkt II wyroku).

Wyrok uprawomocnił się w pierwszej instancji z dniem 16 maja 2018 r., wobec, cofnięcia sprzeciwu (k. 59).

Kasację na niekorzyść skazanego w części dotyczącej rozstrzygnięcia o środku karnym złożył Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny, który zarzucił „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego, a mianowicie art. 42 § 1a pkt 1 k.k., polegające na błędnym orzeczeniu wobec J.S. środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych kategorii B na okres 3 lat, podczas gdy wymieniony przepis, w razie skazania za przestępstwo określone w art. 180a k.k., przewiduje obligatoryjny zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, bez możliwości ograniczenia tego zakazu do pojazdów mechanicznych określonego rodzaju”.

Skarżący wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w B. do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja jest w całości oczywiście zasadna. Na mocy ustawy z dnia 23 marca 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw, z dniem 1 czerwca 2017 r., wszedł w życie przepis art. 42 § 1a pkt 1 k.k. stanowiący, że Sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich (podkr. - SN) pojazdów mechanicznych w razie skazania za przestępstwo określone w art. 180a k.k. Z przepisu tego wprost wynika, że zakaz ten pozbawia uprawnień do kierowania pojazdami każdego rodzaju. Natomiast prawo jazdy kategorii B daje prawo (stwierdza posiadanie uprawnienia) do kierowania pojazdami wymienionymi w art. 6 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (tj. Dz. U. 2019, poz. 341). A contrario, orzeczony w zaskarżonym wyroku zakaz nie rozciągałby się na inne pojazdy niż wymienione we wskazanym wyżej przepisie. Zatem Sąd Rejonowy, wbrew dyspozycji art. 42 § 1a pkt 1 k.k., zawęził zakaz do określonego rodzaju pojazdów, rażąco naruszając w ten sposób wymieniony przepis. Dlatego wyrok w części dotyczącej środka karnego nie mógł się ostać.

Ponownie rozpoznając sprawę Sąd Rejonowy będzie respektował obowiązek wynikający z art. 42 § 1a pkt 1 k.k.

as

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)