V KK 422/19

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2019-09-05

Dane orzeczenia

SygnaturaV KK 422/19
Data orzeczenia2019-09-05
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział V
SędziowieSSN Jerzy Grubba, SSN Jerzy Grubba (przewodniczący), SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt V KK 422/19

POSTANOWIENIE

Dnia 5 września 2019 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jerzy Grubba

na posiedzeniu w trybie art. 535§3 k.p.k.

po rozpoznaniu w dniu 5 września 2019r.,

sprawy P. R.

uniewinnionego od zarzutu popełniania czynu z art. 286§1 k.k.

z powodu kasacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego

od wyroku Sądu Okręgowego w Ś.

z dnia 1 marca 2019r., sygn. akt IV Ka (…)

utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w W.

z dnia 7 listopada 2018r., sygn. akt III K (…)

p o s t a n o w i ł:

1. oddalić kasację uznając ją za oczywiście bezzasadną,

2. kosztami sądowych postępowania kasacyjnego obciążyć oskarżyciela posiłkowego.

UZASADNIENIE

Kasacja wniesiona w imieniu oskarżyciela posiłkowego jest bezzasadna i to w stopniu oczywistym.

Skarżący tylko pozornie podnosi w niej zarzuty związane z naruszeniem prawa procesowego i materialnego, których miałby dopuścić się Sąd Odwoławczy, gdy w istocie skierowana jest ona przeciwko ustaleniom faktycznym Sądu I – instancji i procedowaniu przed tym Sądem. Kasacja została zatem wywiedziona wbrew treści art. 519 k.p.k., który zezwala na wnoszenie tego nadzwyczajnego środka odwoławczego jedynie od wyroków sądów odwoławczych oraz art. 523 § 1 k.p.k., który nie dopuszcza skarżenia w tym postępowaniu ustaleń faktycznych.

Skarżący wskazując na naruszenie prawa procesowego wymienił jako obrażone, w jego ocenie, art. 4, 5§2 i 7 k.p.k. oraz 167 i 170§1 k.p.k.

W tej sytuacji jedynie przypomnieć trzeba, że:

- naruszenie art. 4 k.p.k. nie może stanowić samodzielnej podstawy kasacyjnej, gdyż w tym przepisie sformułowano jedną z zasad generalnych rządzących procesem karnym, która to zasada znajduje następnie konkretyzację w części szczegółowej kodeksu. Zatem treścią zarzutu może stać się jedynie naruszenie tych konkretnych, szczegółowo wskazanych przepisów, nie zaś zasady generalnej,

- art. 5§2 k.p.k. dotyczy wątpliwości, które ma i nie jest w stanie rozstrzygnąć sąd rozpoznający sprawę, nie zaś wątpliwości którejś ze stron co do prawidłowości rozstrzygnięcia dokonanego przez ten sąd,

- zarzut naruszenia art. 7 k.p.k., co do zasady, podnoszony może być w postępowaniu kasacyjnym tylko wówczas, gdy sąd odwoławczy czynił samodzielne ustalenia faktyczne. Taka zaś sytuacja nie miała miejsca w niniejszej sprawie.

Natomiast zarzut obrazy art. 167 k.p.k. mógłby być postawiony w kasacji tylko wówczas, gdyby strona złożyła w postępowaniu odwoławczym jakiś wniosek dowodowy, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Tym bardziej więc bezzasadny jest zarzut naruszenia art. 170 § 1 k.p.k. skoro wiązać można go jedynie z naruszeniem przepisów o oddaleniu złożonego wniosku.

Do kwestii potrzeby powołania biegłego z zakresu chemii nawiązał co prawda prokurator w uzasadnieniu swej apelacji, lecz formalny wniosek w tej kwestii nigdy nie został złożony przez żadnego z oskarżycieli.

Mając na uwadze powyższe, brak jest podstaw do uznania kasacji za zasadną, choćby w minimalnym stopniu.

Kierując się przedstawionymi względami Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.

l.n

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)