V KK 418/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 29 października 2025 r.
SSN Marek Pietruszyński
w sprawie A.Z. skazanego z art. 56 § 1 k.k.s. w zw. z art. 38 § 2 pkt 1 k.k.s. w
zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i inn.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 29 października 2025 r.
wniosku obrońcy o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku Sądu
Apelacyjnego w Gdańsku
z dnia 28 stycznia 2025 r., sygn. II AKa 56/18,
zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Gdańsku
z dnia 18 października 2017 r., sygn. IV K 238/13
na podstawie art. 532 § 1 i 3 k.p.k.
postanowił
nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
Zawarty w kasacji wniosek obrońcy skazanego A.Z. o wstrzymanie
wykonania prawomocnego wyroku, nie zasługiwał na uwzględnienie.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego prezentowany jest utrwalony pogląd, że
wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku na podstawie art. 532 § 1 k.p.k., jest
odstępstwem od zasady bezzwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń (art.
9 § 2 k.k.w.). Zastosowanie wspomnianej instytucji może więc nastąpić tylko
wyjątkowo. Kontrola kasacyjna dotyczy bowiem prawomocnego wyroku sądu
V KK 418/25
2
odwoławczego, a więc wyroku objętego domniemaniem prawidłowości ustaleń i
trafności rozstrzygnięć w nim zawartych.
Szczególne uprawnienie Sądu kasacyjnego wynikające z art. 532 k.p.k.
wymaga potwierdzenia, że w sprawie zaistniały szczególne, nadzwyczajne względy
nakazujące pozbawienie w tym trybie prawomocnego wyroku atrybutu
wykonalności. Powodem ku temu może być zasadność argumentacji
przedstawionej na poparcie zarzutów kasacji, stwarzająca wysokie
prawdopodobieństwo wydania orzeczenia kasatoryjnego. Okoliczność ta musi być
jednak dostrzegalna już „na pierwszy rzut oka”, skoro procedowanie w oparciu o
art. 532 k.p.k. następuje przed merytorycznym rozpoznaniem kasacji. Gdy trafność
zarzutów podniesionych w kasacji nie jest – na tym etapie – oczywista, samo
zwrócenie się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku nie
uzasadnia odstąpienia od wspomnianej na wstępie zasady bezzwłocznej
wykonalności prawomocnych orzeczeń (zob. m.in. post. SN z 9.02.2023 r., V KK
681/21).
Niezalenie od tego, jak zasadność i skuteczność kasacji oceni sam jej autor,
rozstrzygnięcie w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego
wyroku nie może pomijać – obok kasacji – także wstępnej analizy materiałów
przeprowadzonego w sprawie postępowania instancyjnego. Ocena sposobu
przeprowadzenia postępowania oraz zapatrywań wyrażonych przez orzekające w
sprawie Sądy nie pozwalają – przynajmniej na obecnym etapie procedowania – na
wnioskowanie o nieprawidłowości prawomocnego wyroku korzystającego z
domniemania jego zgodności z prawem. Należało również uwzględnić, że
prokurator w odpowiedzi na kasację postulował jej oddalenie jako oczywiście
bezzasadnej.
Przekonująca argumentacja oraz waga podniesionych zarzutów należą do
istoty i z założenia stanowią element każdej kasacji będącej przecież
nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia zmierzającym do usunięcia przez Sąd
Najwyższy najpoważniejszych, rażących naruszeń prawa o istotnym wpływie na
treść orzeczenia, względnie – orzeczeń obarczonych bezwzględną przyczyną
odwoławczą. Jeśli zaś w każdym wypadku wniesienia kasacji od wyroku
skazującego na karę bezwzględnego pozbawienia wolności miałoby dochodzić do
V KK 418/25
3
wstrzymania jego wykonania, ustawodawca określiłby kasację jako środek o
charakterze bezwzględnie suspensywnym, co jednak nie miało miejsca.
Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy uznał, że w sprawie niniejszej
nie zachodzą dostateczne podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji
przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k.
Dlatego orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.
[WB]
[r.g.]
