POSTANOWIENIE

Dnia 22 marca 2024 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Anna Dziergawka

w sprawie R. F.

skazanego z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k. i in.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 22 marca 2024 r.,

w przedmiocie łącznego rozpoznania kasacji

na podstawie art. 34 § 2 k.p.k.

p o s t a n o w i ł:

1. połączyć sprawy kasacyjne Sądu Najwyższego zarejestrowane pod sygnaturami akt V KK 366/23 – kasacja obrońcy skazanego oraz V KK 63/24 – kasacja Prokuratora Generalnego do wspólnego prowadzenia i rozpoznać je łącznie pod sygnaturą akt V KK 366/23;

2. sprawę V KK 63/24 zakreślić w repertorium KK jako załatwioną w inny sposób;

3. odpis postanowienia dołączyć do akt sprawy V KK 63/24.

UZASADNIENIE

W dniu 16 sierpnia 2023 r. do Sądu Najwyższego wpłynęła kasacja obrońcy skazanego R. F., wniesiona od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 15 grudnia 2022 r., sygn. akt II AKa 5/22, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 22 października 2021 r., sygn. akt IV K 24/21. Sprawa została zarejestrowana pod sygnaturą akt V KK 366/23. W dniu 7 lutego 2024 r. wpłynęła kasacja Prokuratora Generalnego na korzyść R. F., także od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 15 grudnia 2022 r., sygn. akt II AKa 5/22, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 22 października 2021 r., sygn. akt IV K 24/21. Sprawa została zarejestrowana pod sygnaturą akt V KK 63/24.

Kasacje wniesione w obydwu sprawach dotyczą tego samego orzeczenia, które obejmuje tego samego skazanego R. F. Ponadto obie kasacje są wniesione na korzyść skazanego i zawierają częściowo tożsame zarzuty oraz takie same wnioski.

W tym stanie rzeczy, wobec zaistnienia łączności przedmiotowej i podmiotowej obu spraw, odpowiednie zastosowanie miał w szczególności przepis art. 34 § 2 k.p.k., co daje podstawę do łącznego rozpoznania wniesionych, a opisanych powyżej, nadzwyczajnych środków zaskarżenia.

Jak słusznie wskazuje się w judykaturze, istotą łączności przedmiotowej, o której mowa w art. 34 k.p.k., jest „wszechstronniejsze zbadanie wszystkich wchodzących w grę spraw", jak również zachowanie zasad ekonomiki procesowej, koncentracja materiału dowodowego oraz oszczędność kosztów. Powołana regulacja bezspornie pozwala zatem na pełne wyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy oraz realizację zasady trafnej represji karnej określonej w art. 2 § 1 pkt 1 k.p.k. (zob. postanowienie SN z dnia 22 listopada 2022 r., II Zo 13/22).

Sąd Najwyższy miał na uwadze okoliczność, że określony w § 2 art. 34 k.p.k. nakaz łączenia do wspólnego postępowania spraw osób wskazanych w § 1 tego przepisu nie ma charakteru bezwzględnego (zob. postanowienie SN z dnia 17 listopada 2020 r., I KSP 2/20).

Jednakże analiza przedmiotowej sprawy w kontekście prawdy materialnej oraz podstawowych gwarancji procesowych oraz ekonomiki procesowej, przemawia za koniecznością łącznego rozpoznania wniesionych kasacji, które dotyczą tej samej osoby i tego samego orzeczenia. Obie kasacje zostały wniesione na korzyść skazanego, niewątpliwie wzajemnie się uzupełniają, także w zakresie podniesionych argumentów, które mają doprowadzić do tożsamego celu w postaci uchylenia zaskarżanego orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Apelacyjny w Łodzi w postępowaniu odwoławczym. Tym samym obie kasacje powinny zostać rozpoznane łącznie w sposób kompleksowy.

Mając powyższe argumenty na uwadze postanowiono jak w sentencji.

[PGW]

[ał]

‎