V KK 337/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 19 marca 2025 r.
SSN Kazimierz Klugiewicz
w sprawie T. M.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu,
w dniu 19 marca 2025 r.,
wniosku obrońcy skazanego
o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Antoniego Bojańczyka
od udziału w sprawie kasacyjnej V KK 337/24,
na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 i 4 k.p.k.,
p o s t a n o w i ł:
wyłączyć sędziego Sądu Najwyższego Antoniego Bojańczyka
od udziału w sprawie kasacyjnej V KK 337/24.
UZASADNIENIE
Obrońca T. M. pismem z dnia 6 lutego 2025 r. (k. 165 i n.) złożył wniosek o
wyłączenie SSN Antoniego Bojańczyka od rozpoznania sprawy kasacyjnej V KK
337/24, sygnalizując że w stosunku do tego sędziego występują okoliczności, które
mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności w niniejszej
sprawie, a mianowicie fakt powołania go przez Prezydenta RP na stanowisko
sędziego Sądu Najwyższego w wyniku uchwały Krajowej Rady Sądownictwa, której
skład został ukształtowany na mocy ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r., zmianie
ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z
2018 r., poz. 3). Na poparcie swego stanowiska wnioskodawca odwołał się do
V KK 337/24
2
szeregu orzeczeń Sądu Najwyższego, w tym do postanowienia SN z dnia 5
sierpnia 2024 r., sygn. akt II KK 209/23, odnoszącego się bezpośrednio do SSN
Antoniego Bojańczyka.
Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.
Wniosek zasługiwał na uwzględnienie.
Rozpoznanie przez sędziego sprawy kasacyjnej, w której podważano jego
status z uwagi na wadliwość trybu powołania – na co trafnie wskazał obrońca
skazanego w piśmie z dnia 6 lutego 2025 r. – mogłoby w odczuciu społecznym
uzasadniać wątpliwości co do bezstronności tego sędziego. Problem, jaki wystąpił
na gruncie niniejszej sprawy był przedmiotem obszernej analizy w uchwale składu
połączonych Izb: Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu
Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r., sygn. akt BSA I - 4110 - 1/20 (OSNKW
2020/2/7) oraz w uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia
2.06.2022 r., I KZP 2/22 (OSNK 2022, z. 6, poz. 22), co czyni zbędnym czynienie
szerszych rozważań w tym zakresie.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego powszechnie akcentuje się, że „sędzia
ulega wyłączeniu, nie tylko wówczas, gdy istnieje okoliczność tego rodzaju, że
mogłaby wywołać wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie (art. 41 § 1
k.k.), ale również w sytuacji, gdy orzekanie przez sędziego w danej sprawie
mogłoby prowadzić do naruszenia standardu z art. 6 ust. 1 EKPC i uznania, że taki
skład orzekający w ogóle nie stanowi niezależnego i bezstronnego sądu
ustanowionego ustawą” (postanowienia SN: z dnia 6 lipca 2022 r., IV KO 66/22,
LEX nr 3405631 z dnia 13 października 2021 r., II KO 30/21; z dnia 28 kwietnia
2022 r., IV KO 32/22; z dnia 17 marca 2022 r., II KO 12/22). Sąd Najwyższy
podziela stanowisko wyrażone wcześniej w postanowieniu Sądu Najwyższego z
dnia 5 sierpnia 2024 r., II KK 209/23, zgodnie z którym „bez wątpienia, okoliczności
związane z uzyskaniem statusu sędziego SN przez A. Bojańczyka w następstwie
brania udziału w konkursie przed Krajową Radą Sądownictwa po 17 stycznia 2018 r.
prowadziłyby, gdyby sędzia ten zasiadał w składzie rozstrzygającym sprawę, do
naruszenia standardu z art. 6 ust. 1 EKPC, standardu konstytucyjnego (art. 45 ust.
1 Konstytucji RP), ale także do przyjęcia, że sąd z jego udziałem będzie sądem
V KK 337/24
3
nienależycie obsadzonym w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. Taka konkluzja
wynika zarówno z dotychczasowego orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw
Człowieka, jak i Sądu Najwyższego”.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.
[J.J.]
[r.g.]
