V KK 336/16

wyrok SN – Sąd Najwyższy z dnia 2016-11-23

Dane orzeczenia

SygnaturaV KK 336/16
Data orzeczenia2016-11-23
Rodzaj orzeczeniawyrok SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział V
SędziowieSSN Jarosław Matras, SSN Marek Pietruszyński, SSA del. do SN Jacek Błaszczyk, SSN Jarosław Matras (przewodniczący), SSA del. do SN Jacek Błaszczyk (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt V KK 336/16

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 23 listopada 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jarosław Matras (przewodniczący)
SSN Marek Pietruszyński
SSA del. do SN Jacek Błaszczyk (sprawozdawca)

Protokolant Katarzyna Wełpa

w sprawie T. W.

skazanego z art. 157 § 1 k.k.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.

w dniu 23 listopada 2016 r.,

kasacji, wniesionej przez prokuratora

od wyroku Sądu Okręgowego w S.

z dnia 20 lipca 2016 r.,

zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w S.

z dnia 16 października 2015 r.

uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w S. w postępowaniu odwoławczym.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 16 października 2015 r., Sąd Rejonowy w S. uznał oskarżonego T. W. za sprawcę czynu polegającego na tym, że w nocy z 24/25 listopada 2012 r. w S. na ulicy P. uderzył otwartą dłonią w okolice prawego ucha D. D. w wyniku czego doznał on obrażeń ciała w postaci pęknięcia błony bębenkowej, które to obrażenia spowodowały naruszenie czynności narządu ciała jakim jest ucho prawe na okres trwający dłużej niż 7 dni w rozumieniu art. 157 § 1 k.k., tj. czynu z art. 157 § 1 k.k. i w oparciu o art. 66 § 1 i 2 k.k. i art. 67 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. postępowanie karne warunkowo umorzył na okres 2 lat próby od uprawomocnienia się wyroku.

Na zasadzie art. 67 § 3 k.k. w zw. z art. 46 § 1 k.k. zasądził od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego D. D. zadośćuczynienie w kwocie 10.000 zł. oraz rozstrzygnął o dowodach rzeczowych i kosztach procesu.

Apelacje od powyższego wyroku wywiedli oskarżony i jego obrońca, którzy zarzucili rozstrzygnięciu: błąd w ustaleniach faktycznych stanowiących jego podstawę; naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 7 k.p.k. oraz art. 5 § 2 k.p.k., które miało wpływ na treść wyroku oraz obrazę przepisów prawa materialnego, w tym art. 46 § 1 k.k. oraz art. 25 k.k. i wnieśli o zmianę wyroku Sądu pierwszej instancji i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia przypisanego mu czynu.

Sąd Okręgowy w S. wyrokiem z dnia 20 lipca 2016 r., w sprawie sygn. akt IV Ka …/16:

I. zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

- w punkcie II jego części dyspozytywnej z podstawy prawnej orzeczenia o zadośćuczynieniu wyeliminował art. 46 § 1 k.k.,

- wysokość zadośćuczynienia obniżył do kwoty 7.000 zł wskazując, iż kwota ta winna być uiszczona w terminie 2 lat od uprawomocnienia się wyroku,

- zasądzoną od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego kwotę zwrotu kosztów z tytułu zastępstwa procesowego obniżył do 1.428 zł,

II. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymał w mocy,

Ponadto Sąd ad quem rozstrzygnął o kosztach procesu.

Kasację od tego wyroku wniósł prokurator, który na podstawie art. 523 § 1 k.p.k . oraz art. 526 § 1 k.p.k. orzeczeniu zarzucił uchybienie przepisowi art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. polegające na nienależytej obsadzie Sądu z powodu nieobecności jednego z członków na rozprawie apelacyjnej w dniu 11 lipca 2016 r., a wzięcia przez tego sędziego udziału w naradzie nad wyrokiem i jego publikacją w dniu 20 lipca 2016 r.

Skarżący wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w postępowaniu odwoławczym.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja jest zasadna w stopniu oczywistym, albowiem rzeczywiście zaistniała w toku postępowania odwoławczego bezwzględna przyczyna odwoławcza wskazana w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. Obligowało to Sąd kasacyjny do uwzględnienia nadzwyczajnego środka zaskarżenia na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.

Zgodnie z treścią zarządzenia wydanego przez Przewodniczącego IV Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w S. z dnia 12 maja 2016 r. o wyznaczeniu rozprawy odwoławczej do rozpoznania sprawy w dniu 11 lipca 2016 r. powołano Sędziów Sądu Okręgowego w S. w osobach: B. M., D. M. oraz T. K. (k. 396).

W dniu 11 lipca 2016 r. Sąd odwoławczy procedował w składzie wskazanym w powołanym zarządzeniu i po przeprowadzeniu przewodu sądowego i głosach stron odroczył na podstawie art. 411 § 1 k.p.k. w zw. z art. 458 k.p.k. - z uwagi na zawiłość sprawy - wydanie wyroku do dnia 20 lipca 2016 r. (postanowienie - k. 405v.) W dniu tym jednak w publikacji orzeczenia nie brał udziału sędzia T. K., a w jego miejsce uczestniczył w naradzie i publikacji wyroku sędzia Sądu Okręgowego A.T. Ci sędziowie faktycznie wydali wyrok i złożyli pod nim podpisy (k. 409 - 409v.).

W sposób niewątpliwy wynika z powyższego, że jeden z członków składu orzekającego nie był obecny w toku całej rozprawy odwoławczej. Procesową konsekwencją zaistnienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej jest uchylenie zaskarżonego wyroku, bez badania wpływu stwierdzonego uchybienia na treść wydanego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w S. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. Sąd ten winien rozpoznać sprawę w zgodzie z przepisami prawa.

kc

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)