V KK 311/21

Sygn. akt V KK 311/21

POSTANOWIENIE

Dnia 28 lipca 2021 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Andrzej Tomczyk

w sprawie H. B.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 28 lipca 2021 r.,

na posiedzeniu bez udziału stron,

wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania orzeczenia

Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 19 listopada 2020 r.,

sygn. akt II AKa […], utrzymującego w mocy orzeczenie

Sądu Okręgowego w W. z dnia 20 grudnia 2019 r.,

sygn. akt III K […],

postanowił

nie uwzględnić wniosku.

UZASADNIENIE

W kasacji wywiedzionej w sprawie obrońca H. B. wniósł o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 19 listopada 2020 r., sygn. akt II AKa (…), utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia 20 grudnia 2019 r., sygn. akt III K (…).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacją orzeczenia ma charakter wyjątkowy, jako odstępstwo od reguły wyrażonej w art. 9 § 2 k.k.w., według którego orzeczenie staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia. Od dawna przyjmuje się w judykaturze, że korzystanie z rozwiązania przewidzianego w art. 532 k.p.k. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy charakter zarzutów kasacyjnych wskazuje na oczywistą ich zasadność.

Nie przesądzając ostatecznego wyniku postępowania kasacyjnego, trzeba stwierdzić, że zawarta w kasacji obrońcy H. B. argumentacja nie jest tego rodzaju, aby można było mówić o ewidentnej wadliwości kwestionowanego wyroku sądu odwoławczego.

W tej sytuacji, respektując wyrażoną w art. 9 § 1 i 2 k.k.w. zasadę bezzwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń, Sąd Najwyższy orzekł jak
‎w dyspozytywnej części postanowienia (art. 532 § 1 k.p.k. a contrario).