V KK 294/16

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2016-12-09

Dane orzeczenia

SygnaturaV KK 294/16
Data orzeczenia2016-12-09
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział V
SędziowieSSN Józef Szewczyk, SSN Józef Szewczyk (przewodniczący), SSN Józef Szewczyk (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt V KK 294/16

POSTANOWIENIE

Dnia 9 grudnia 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Józef Szewczyk

w sprawie J. S. i W. S.

skazanych z art. 278 § 5 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 9 grudnia 2016 r.,

kwestii dopuszczalności kasacji obrońcy skazanych,

od wyroku Sądu Okręgowego w K.,
z dnia 20 czerwca 2016 r., sygn. akt V Ka (…),
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K.,
z dnia 16 lutego 2016 r., sygn. akt X K (...),

na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 523 § 2

a contrario k.p.k.

postanowił:

1) pozostawić kasację bez rozpoznania;

2) kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć skazanych w częściach równych.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w K. wyrokiem z dnia 16 lutego 2016 r., sygn. akt X K (…) uznał oskarżonych J. S. i W. S. za winnych popełnienia tego, że w okresie od 2007 roku do 4 lutego 2014 roku wspólnie i w porozumieniu dokonali nielegalnego mostkowania drutem poza układem pomiarowym na wewnętrznej linii zasilającej w skrzynce elektrycznej w M. przy ul. S. przynależącej do posesji w M. przy ulicy K. czym dokonali kradzieży energii elektrycznej z instalacji elektrycznej w ilości 18807,6 k Wh o wartości 14 847,83 złotych czym działali na szkodę P. D. w okresie od 2007 roku do maja 2012 roku, zaś od maja 2012 roku do 04 lutego 2014 roku w ilości 27842 k Wh wartości 21 971,24 złotych na szkodę M. F., który zakwalifikował z art. 278 § 5 k.k. w zw. z art. 278 § l kk i za to na podstawie art. 278 § 1 kk i art. 4 § 1 kk skazał ich na karę po 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawie art. 69 § 1 i § 2 kk w związku z art. 70 § 1 pkt 1 kk i art. 4 § 1 kk warunkowo zawiesił na okres próby 3 (trzech) lat.

Ponadto na podstawie art. 33 § l, § 2 i § 3 k.k. i art. 4 § 1 k.k. wymierzył oskarżonym po 100 (sto) stawek dziennych grzywny, przyjmując jedną stawkę dzienną za równoważną kwocie 10 (dziesięciu) złotych; na podstawie art. 46 § 1 k.k. i art. 4 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonych obowiązek solidarnego naprawienia wyrządzonej szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego P. D. kwoty 14 841,83 złotych (czternaście tysięcy osiemset czterdzieści jeden złotych 83/100), zaś na rzecz pokrzywdzonej M. F. kwoty 21 971, 24 złotych (dwadzieścia jeden tysięcy dziewięćset siedemdziesiąt jeden złotych 24/100).

Na skutek apelacji obrońcy, Sąd Okręgowy w K., wyrokiem z dnia 20 czerwca 2016 r., sygn. akt V. Ka (…), utrzymał w mocy ww. wyrok Sąd I instancji.

W kasacji obrońca, zaskarżając wyżej wymienione orzeczenie Sądu Okręgowego w K. w całości na korzyść skazanych W. i J. S., na podstawie art. 523 § 1 k.p.k. zarzucił:

1. rażące naruszenie przepisu postępowania, a mianowicie art. 170 § 1 pkt 5 k.p.k. oraz art. 6 k.p.k. poprzez oddalenie wniosków dowodowych skazanych, pomimo, że wnioski te miały istotne znaczenie dla ustalenia prawdy materialnej, co mogło mieć wpływ na treść orzeczenia w zakresie ustalenia zamiaru skazanych i znamion zarzucanego im czynu,

2. rażące naruszenie prawa procesowego, a mianowicie art. 5 § 2 k.p.k. poprzez orzeczenie wobec skazanych obowiązku naprawienia szkody na podstawie uśrednionych danych, pomimo, że dane te zostały wyliczone wyłącznie na podstawie danych statystycznych, co winno wzbudzić w Sądzie wątpliwości co do wysokości obowiązku naprawienia szkody, których to wątpliwości nie da się usunąć, zaś pomimo to, Sąd rozstrzygnął je na niekorzyść skazanych.

W pisemnej odpowiedzi na kasację, pełnomocnik oskarżycieli posiłkowych, w trybie art.531§1 k.p.k., wniósł o pozostawienie przyjętej kasacji bez rozpoznania.

Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.

Kasacja okazała się niedopuszczalna.

Zgodnie z art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść oskarżonego można wnieść jedynie w razie skazania go za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Ograniczenie to nie dotyczy tylko kasacji wywiedzionej z powodu bezwzględnych przyczyn odwoławczych (art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.), których nie stwierdzono.

W niniejszej sprawie Sąd Rejonowy skazał oskarżonych na kary po 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności, których wykonanie na podstawie art. 69 § 1 i § 2 kk w związku z art. 70 § 1 pkt 1 kk i art. 4 § 1 kk warunkowo zawiesił na okres próby 3 (trzech) lat.

Wobec tego, Sąd Najwyższy pozostawił kasację bez rozpoznania, jako niedopuszczalną z mocy ustawy.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 637a k.p.k.

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)