V KK 29/26
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 25 marca 2026 r.
SSN Dariusz Świecki (przewodniczący)
SSN Michał Laskowski (sprawozdawca)
SSN Barbara Skoczkowska
w sprawie P. S. i M. T.
ukaranych za popełnienie czynu z art. 43ą ust. 1 ustawy o wychowaniu w
trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, bez udziału stron
w dniu 25 marca 2026 r.
kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego
od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Iławie
z dnia 9 grudnia 2024 r., sygn. akt II W 563/24,
uchyla zaskarżony wyrok nakazowy i przekazuje sprawę do
ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Iławie, a
kosztami postępowania kasacyjnego obciąża Skarb Państwa.
[J.J.]
Michał Laskowski Dariusz Świecki Barbara Skoczkowska
UZASADNIENIE
V KK 29/26
2
Sąd Rejonowy w Iławie, wyrokiem nakazowym z 9 grudnia 2024 r., uznał P. S.
i M. T. za winnych popełnienia wykroczenia z art. 43¹ ust. 1 ustawy o wychowaniu w
trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi i za to wymierzył im karę jednego
miesiąca ograniczenia wolności polegającej na wykonaniu nieodpłatnej,
kontrolowanej pracy na cele społeczne. Wyrok pierwszoinstancyjny nie został
zaskarżony i uprawomocnił się ostatecznie 1 lutego 2025 r.
Kasację od wyroku Sądu odwoławczego na korzyść ukaranych wniósł
Prokurator Generalny. Zarzucił w niej rażące i mające istotny wpływ na treść
orzeczenia naruszenie prawa materialnego tj. art. 43¹ ust. 1 ustawy o wychowaniu w
trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi polegające na wymierzeniu obwinionym
kary ograniczenia wolności, w sytuacji gdy taka sankcja nie była przewidziana przez
ten przepis i postulował uchylenie wyroku nakazowego Sądu Rejonowego i
przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w postępowaniu
pierwszoinstancyjnym.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja okazała się oczywiście zasadna w rozumieniu art. 535 § 5 k.p.k.
Zgodnie z art. 43¹ ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu
alkoholizmowi ,,Kto spożywa napoje alkoholowe wbrew zakazom określonym w art.
14 ust. 1 i 2a-6 albo nabywa lub spożywa napoje alkoholowe w miejscach nielegalnej
sprzedaży, albo spożywa napoje alkoholowe przyniesione przez siebie lub inną
osobę w miejscach wyznaczonych do ich sprzedaży lub podawania, podlega karze
grzywny.”. Skoro więc P. S. i M. T. zostali uznani za winnych popełnienia czynu
zabronionego polegającego na spożywaniu alkoholu w miejscu objętym zakazem z
art. 14 ust. 2a ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi,
to wymierzenie im za to kary ograniczenia wolności stanowiło rażące uchybienie
przepisu statuującego zakaz spożywania napojów alkoholowych wbrew przepisom
(art. 43¹ ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi).
W toku ponownego rozpoznania należy uwzględnić treść wskazanych
wyżej przepisów.
[J.J.]
V KK 29/26
3
[a.ł]
Michał Laskowski Dariusz Świecki Barbara Skoczkowska
