V KK 274/18

Sygn. akt V KK 274/18

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 23 sierpnia 2018 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jarosław Matras (przewodniczący)
‎SSN Dariusz Kala
‎SSN Michał Laskowski (sprawozdawca)

Protokolant Anna Korzeniecka - Plewka

w sprawie M.K.
‎obwinionego z art. 92a k.w.
‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 kpk
‎w dniu 23 sierpnia 2018 r.,
‎kasacji Rzecznika Praw Obywatelskich
‎od wyroku Sądu Okręgowego w O.
‎z dnia 16 lutego 2017 r., sygn. akt VII Ka […]/17
‎utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w N.
‎z dnia 4 sierpnia 2016 r., sygn. akt II W […]/15,

1. uchyla zaskarżony wyrok oraz utrzymany nim w mocy wyrok Sądu Rejonowego w N. i umarza postępowanie,

2. kosztami postępowania w sprawie obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 8 września 2017 r. Sąd Rejonowy w N., w sprawie o sygn. akt II W […]/15, uznał M.K. za winnego popełnienia wykroczenia z art. 92a § 1 k.w. i wymierzył mu karę grzywny w kwocie 200 złotych oraz obciążył kosztami postępowania. Po rozpoznaniu apelacji obwinionego Sąd Okręgowy w O. wyrokiem z dnia 16 lutego 2017 r., sygn. akt VII Ka[…]/17, utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego.

Od tego prawomocnego wyroku kasację na korzyść obwinionego wniósł Rzecznik Praw Obywatelskich, zarzucając w niej rażące naruszenie przepisu prawa procesowego, to jest art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w., poprzez merytoryczne rozpoznanie apelacji obwinionego i utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku, mimo że - na etapie postępowania międzyinstancyjnego - w dniu 13 stycznia 2017 r., doszło do przedawnienia karalności wykroczenia zarzucanego obwinionemu, co winno skutkować uchyleniem przez Sąd odwoławczy wyroku Sądu pierwszej instancji i umorzeniem postępowania, albowiem stanowi to bezwzględną przyczynę odwoławczą wskazaną w art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w. W konkluzji kasacji wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz utrzymanego nim w mocy wyroku Sądu I instancji i umorzenie postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja zasługuje na uwzględnienie.

Zarzut podniesiony w kasacji jawi się jako zasadny w stopniu oczywistym.

Istotnie przy wydawaniu zaskarżonego wyroku doszło do uchybienia mającego rangę bezwzględnej przyczyny odwoławczej, mianowicie orzekania wbrew zaistnieniu negatywnej przesłanki procesowej w postaci przedawnienia karalności wykroczenia będącego przedmiotem postępowania (art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w. w zw. z art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w.). Stosownie do treści art. 45 § 1 k.w. (w brzmieniu do dnia 1 czerwca 2017 r.) karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok; jeżeli w tym czasie wszczęto postępowanie, karalność wykroczenia ustaje z upływem 2 lat od popełnienia czynu. Przypisany obwinionemu czyn, wyczerpujący znamiona wykroczenia z art. 92a k.w., popełniony został w dniu 13 stycznia 2015 roku. Karalność przypisanego obwinionemu wykroczenia ustała zatem z dniem 13 stycznia 2017 r., na etapie postępowania odwoławczego. Wobec wystąpienia tej przesłanki wyłączającej ściganie z art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w. Sąd Okręgowy w O. nie mógł orzekać w dniu 16 lutego 2017 r. merytorycznie w przedmiocie apelacji, lecz powinien był uchylić wyrok Sądu Rejonowego i umorzyć postępowanie. Zaskarżony wyrok został więc wydany mimo istnienia procesowej przeszkody do orzekania, stanowiącej bezwzględną przyczynę odwoławczą. W konsekwencji, niezbędne stało się uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w O. oraz utrzymanego nim w mocy wyroku Sądu Rejonowego w N. i umorzenie postępowania.

W tym stanie rzeczy orzeczono jak w części dyspozytywnej wyroku.

ał