Sygn. akt V KK 244/15
POSTANOWIENIE
Dnia 18 sierpnia 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dorota Rysińska
w sprawie K. S. i T. L.
skazanych z art. 62 § 2 k.k.s. i art. 76 § 1 k.k. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s., art. 37 § 1 pkt. 2 i art. 7 § 1 k.k.s.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 18 sierpnia 2015 r.
wniosku obrońcy obrońców skazanych
o wstrzymanie wykonania wyroku
p o s t a n o w i ł
wstrzymać wobec K.S. i T.L. wykonanie wyroku Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 16 czerwca 2014 r., sygn. akt III K 89/11, zmienionego wyrokiem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 4 lutego 2015 r., sygn. akt II AKa 357/14.
UZASADNIENIE
Wniosek obrońców skazanych K. S. i T. L., złożony w związku z wniesionymi na ich korzyść kasacjami zasługuje na uwzględnienie.
Nie przesądzając, co oczywiste, zasadności wniesionych kasacji (zwłaszcza w świetle stanowiska pisemnej odpowiedzi prokuratora, domagającego się oddalenia skargi jako oczywiście bezzasadnej) i treści przyszłego rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego, na obecnym etapie postępowania stwierdzić należało, iż wstępna lektura skargi kasacyjnej, zwłaszcza zaś ocena rangi postawionych w niej zarzutów obrazy licznych przepisów postępowania karnego a także prawa materialnego, uprawnia do powzięcia przekonania o niezbędności szczegółowego zapoznania się z przebiegiem zakończonego postępowania oraz przeanalizowania dokumentów sprawy pod kątem podnoszonych uchybień. O ile więc w rozważanym wniosku podnosi się, że obaj skazani, w ramach stosowanego wobec nich w okresie od listopada 2003 r. do maja 2005 r. tymczasowego aresztowania, odbyli przeważającą część orzeczonych wobec nich łącznych kar 2 lat pozbawienia wolności, to nie można odmówić racji twierdzeniu, iż do rozpoznania kasacji mogłoby dojść już po odbyciu przez skazanych tych kar, co hipotetycznie mogłoby prowadzić do nieodwracalnych dla nich skutków.
W tej sytuacji, Sąd Najwyższy uznał za niezbędne skorzystanie z instytucji opisanej w art. 532 § 1 k.p.k. i dlatego orzekł, jak na wstępie.
l.n