V KK 240/21

Sygn. akt V KK 240/21

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 29 czerwca 2021 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Małgorzata Gierszon (przewodniczący, sprawozdawca)
‎SSN Dariusz Kala
‎SSN Włodzimierz Wróbel

Protokolant Katarzyna Wełpa

na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 29 czerwca 2021 r.,
‎sprawy K. O.

skazanego z art. 178a § 1 k.k.

z powodu kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego,
‎od wyroku Sądu Rejonowego w S.

z dnia 9 lipca 2020 r., sygn. akt IV K (…),

p o s t a n o w i ł

1. uchylić zaskarżony wyrok i na podstawie art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k. umorzyć postępowanie;

2. kosztami procesu obciążyć Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Prokurator Prokuratury Rejonowej w S. skierował w dniu 31 stycznia 2020 r. do Sądu Rejonowego w S. akt oskarżenia o sygn. akt PR 1 Ds (…) wraz z wnioskiem z art. 335 § 2 k.p.k. przeciwko K. O., którego oskarżył o to, że w dniu 25 lipca 2019 r. w S. na ulicach W., K. i K. znajdując się pod wyraźnym wpływem działania środków odurzających w postaci alprazolamu i tramadolu we krwi, prowadził w ruchu lądowym samochód marki M. o nr rej. (…), tj. o czyn z art. 178a § 1 k.k.

Wyrokiem z dnia 9 lipca 2020 r., sygn. akt IV K (…), Sąd Rejonowy w S. uznał K. O. za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu i za przestępstwo to na podstawie art. 178a § 1 k.k. wymierzył mu karę grzywny w wysokości 150 stawek dziennych po 10 zł każda. Na podstawie art. 42 § 2 k.k. Sąd orzekł wobec oskarżonego środek kamy w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 3 lat oraz na podstawie art. 43a § 2 k.k. środek kamy w postaci świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu P. w wysokości 5 000 zł. Sąd zaliczył również na poczet orzeczonej wobec oskarżonego kary grzywny okres jego zatrzymania w dniu 2 grudnia 2019 r., nałożył na oskarżonego obowiązek zwrotu dokumentu uprawniającego do prowadzenia pojazdu i orzekł o kosztach.

Po uprawomocnieniu się wyroku z dniem 17 lipca 2020 r. Sąd Rejonowy w S. uzyskał datowane na dzień 15 stycznia 2021 r. zaświadczenie z systemu informatycznego PESEL2-SAD, w treści którego zawarto informację o śmierci oskarżonego w dniu 28 lutego 2020 r. i sporządzeniu przez Urząd Stanu Cywilnego w G. aktu zgonu o nr (…).

Na podstawie art. 521 § 1 k.p.k. kasację od wspomnianego wyroku Sądu Rejonowego w S. wniósł Prokurator Generalny. Zaskarżył ten wyrok w całości na korzyść K. O. i zarzucił mu rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k. polegające na zaniechaniu umorzenia postępowania i skazaniu K. O. za czyn z art. 178a § 1 k.k. w sytuacji, gdy oskarżony zmarł przed jego wydaniem, w dniu 28 lutego 2020 r., co stanowi bezwzględną przyczynę uchylenia orzeczenia, określoną w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. W związku z tym zarzutem skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania na podstawie art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja jest oczywiście zasadna i jako taka zasługuje na uwzględnienie.

W art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k. została ujęta negatywna przesłanka procesowa o charakterze bezwzględnym w postaci śmierci oskarżonego, która musi być uwzględniona przez organ procesowy na każdym etapie postępowania. Ujawnienie tej przesłanki, niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów oraz wpływu uchybienia na treść orzeczenia, skutkować musi uchyleniem zaskarżonego orzeczenia, przy czym wystąpienie tej przesłanki nie jest zależne od świadomości organu orzeczniczego zaistnienia określonych faktów i ma zupełnie zobiektywizowany charakter (por. wyrok z dnia 30 stycznia 2019 r. sygn. akt V KK 16/19, LEX nr 2612846; wyrok z dnia 13 grudnia 2018 r. sygn. akt IV KK 692/18, LEX nr 2591507; wyrok z dnia 4 kwietnia 2018 r. sygn. akt V KK 113/18, LEX nr 2473805; wyrok z dnia 30 marca 2017 r. sygn. akt V KK 41/17, LEX nr 2261020).

Z akt sprawy wynika, że Sąd Rejonowy w S. po uprawomocnieniu się wyroku z dnia 9 lipca 2020 r. uzyskał datowane na dzień 15 stycznia 2021 r. zaświadczenie, z którego wynika, że oskarżony zmarł w dniu 28 lutego 2020 r., co znalazło potwierdzenie w jego akcie zgonu załączonym do akt sprawy.

W zaistniałej sytuacji wniesienie kasacji z urzędu, skierowanej stosownie do treści art. 439 § 2 k.p.k., na korzyść oskarżonego K. O., z wnioskiem o uchylenie wydanego orzeczenia Sądu Rejonowego w S. z dnia 9 lipca 2020 r. i umorzenie postępowania na podstawie art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k. - jest uzasadnione.

Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.