V KK 219/12
wyrok SN – Sąd Najwyższy z dnia 2012-11-06
Dane orzeczenia
Pełna treść orzeczenia
Sygn. akt V KK 219/12
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 6 listopada 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Henryk Gradzik (przewodniczący)
SSN Krzysztof Cesarz (sprawozdawca)
SSN Kazimierz Klugiewicz
w sprawie E. W.
skazanego z art. 178a § 2 kk w zw. z art. 64 § 1 kk
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 kpk
w dniu 6 listopada 2012 r.,
kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego
od wyroku Sądu Rejonowego w M.
z dnia 5 grudnia 2011 r., sygn. akt II K […],
uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w M. do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w M. wyrokiem z dnia 5 grudnia 2011 r., sygn. akt II K […], uznał E. W. za winnego zarzucanego mu czynu, to jest tego, że w dniu 7 lipca 2011 r. około godz. 06:30 w P., woj. […] na drodze publicznej ulicy G. po chodniku, znajdując się w stanie nietrzeźwości – mając 0,48 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, kierował rowerem; czyli czynu z art. 178a § 2 k.k., „z tym ustaleniem, że dopuścił się go w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za przestępstwo podobne w sprawie sygn. akt II K […] Sądu Rejonowego w M. z dnia 20 stycznia 2009 r. w okresie od 22.02.2009 r. do 26.05.2009 r. oraz w sprawie sygn. akt II K […] Sądu Rejonowego w M. z dnia 05 maja 2009 r. w okresie od 26.05.2009 r. do 07.07.2009 r. i od 11.10.2010 r. do 22.01.2011 r.”, to jest czynu wypełniającego dyspozycję art. 178a § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i na podstawie wskazanych przepisów wymierzył oskarżonemu karę roku pozbawienia wolności.
Wyrok ten bez sporządzenia jego uzasadnienia uprawomocnił się w pierwszej instancji.
Kasację od całości wyroku na korzyść skazanego wniósł Prokurator Generalny, zarzucając „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego – art. 64 § 1 k.k., polegające na uznaniu, że czyn zarzucany oskarżonemu został popełniony w warunkach powrotu do przestępstwa opisanych w art. 64 § 1 k.k., podczas gdy nie został spełniony wymóg ustawowy uprzedniego odbycia kary pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej 6 miesięcy za umyślne przestępstwo podobne”.
W konkluzji został złożony wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w M. do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja, wywiedziona na korzyść skazanego, wobec jej oczywistej zasadności w całości, mogła być uwzględniona na posiedzeniu (art. 535 § 5 k.p.k.).
Rzeczywiście, nie został spełniony warunek recydywy specjalnej podstawowej z art. 64 § 1 k.k. w postaci odbycia (jednorazowo albo częściami) kary orzeczonej w rozmiarze 6 miesięcy pozbawienia wolności, bez względu na to, czy kara ta była odbywana oddzielnie czy w ramach orzeczonej kary łącznej (także w wyroku łącznym). Innymi słowy, sprawca powrotny w rozumieniu art. 64 § 1 k.k. to taki, który będąc uprzednio skazany na co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności (za umyślne przestępstwo podobne), odbył co najmniej 6 miesięcy tej kary.
Kara odbyta z wyroku łącznego w sprawie II K […] Sądu Rejonowego w M., to 5 miesięcy i 27 dni. Chociaż orzeczona w tym wyroku kara łączna 10 miesięcy pozbawienia wolności objęła jednostkowe skazania m.in. na 6 miesięcy i 8 miesięcy pozbawienia wolności, to zabrakło trzech dni odbywania kary dla realizacji powyższego warunku.
Dlatego Sąd Rejonowy uzupełniając opis czynu przyjął, że okres 6 miesięcy, o którym mowa w art. 64 § 1 k.k., uległ uzupełnieniu o karę odbytą w sprawie II K […] tego Sądu (nota bene – od 26.02.2009 r.).
Takie uzupełnienie jest jednak niedopuszczalne i stanowi rażące naruszenie art. 64 § 1 k.k., które miało oczywisty wpływ na treść wyroku i to zarówno w zakresie winy (przyjęcie recydywy) jak i kary (powołanie do podstawy jej wymiaru tego przepisu).
Rozumienie wspomnianego warunku w sposób powyżej wskazany jest od wielu lat niezmienne (por. uchwały: z dnia 21 lipca 1971 r. VI KZP 20/71- OSNKW 1971, z. 10, poz. 146, z dnia 22 grudnia 1978 r., VI KZP 23/77 – OSNKW 1979, z. 1, poz. 1 z dnia 24 kwietnia 1985 r., VI KZP 5/85 –OSNKW 1985, z. 7-8, poz. 54, wyroki: z dnia 26 stycznia 2006 r., IV KK 464/05 – OSNKW-R 2006, poz. 217, z dnia 26 stycznia 2006 r., IV KK 466/05 –OSNKW-R 2006, poz. 219, z dnia 25 listopada 2010 r., V KK 331/10- OSNKW-R 2010, poz. 2362, z dnia 9 maja 2011, V KK 130/11 - Lex 817562) i jedynie trafne, bo nie dopuszcza do wykładni rozszerzającej na niekorzyść oskarżonego.
Dlatego uchylono zaskarżony wyrok, wiążąc Sąd meriti zaprezentowaną oceną prawną (art. 442 § 3 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k.).
Przewodniczący: SSN (Henryk Gradzik)
Sędziowie: SN (Krzysztof Cesarz)
SN (Kazimierz Klugiewicz)
aw
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)