POSTANOWIENIE

Dnia 21 sierpnia 2024 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Dariusz Kala

w sprawie M. O.

uniewinnionego od popełnienia czynu z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 197 § 1 k.k.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 21 sierpnia 2024 r.

wniosku obrońcy M. O. o zasądzenie na rzecz M. O. wydatków poniesionych w związku z ustanowieniem obrońcy z wyboru

w postępowaniu kasacyjnym

na podstawie art. 626 § 2 k.p.k.

postanowił:

zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz M. O. kwotę 3000 (trzy tysiące) zł tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej ww. przez obrońcę z wyboru w postępowaniu kasacynym.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 6 czerwca 2024 r., V KK 157/23, Sąd Najwyższy oddalił jako oczywiście bezzasadną kasację wywiedzioną przez Prokuratora Rejonowego w Żyrardowie od wyroku Sądu Okręgowego w Płocku z dnia 21 grudnia 2022 r., sygn. akt V Ka 212/22, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Żyrardowie z dnia 28 stycznia 2020 r., sygn. akt II K 1080/16 i uniewinniającego M. O. od popełnienia zarzuconego mu czynu.

W toku postępowania zainicjowanego opisanym wyżej nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, obrońca z wyboru M. O.– radca prawny P. K., sporządził i wniósł odpowiedź na kasację, w której zawarł wniosek o zasądzenie na rzecz jego klienta „zwrotu wydatków poniesionych na ustanowienie obrońcy z wyboru w postępowaniu kasacyjnym”. Wskazał, że „obecnie” składa się na nie koszt sporządzenia i wniesienia odpowiedzi na kasację w kwocie 2500 zł. Do odpowiedzi na kasację dołączono, potwierdzające uiszczenie przez M. O. tej sumy, kopie faktury VAT nr […] oraz paragonu. Obrońca z wyboru – radca prawny P. K. reprezentował M. O. również w czasie rozprawy kasacyjnej. Nowych wniosków i dokumentów odnoszących się do należnych ww. kosztów procesu ani w toku rozprawy kasacyjnej ani w okresie późniejszym nie przedłożono.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek o zasądzenie od Skarbu Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej M. O. przez obrońcę z wyboru w postępowaniu kasacyjnym jest słuszny co do zasady. Zgodnie bowiem z art. 632 pkt 2 k.p.k., w sprawach z oskarżenia publicznego, w razie uniewinnienia oskarżonego koszty procesu, a więc i uzasadnione wydatki, w tym z tytułu ustanowienia w sprawie jednego obrońcy (art. 616 § 1 pkt 2 k.p.k.), ponosi – jeżeli ustawa nie stanowi inaczej - Skarb Państwa. Zgodnie zaś z art. 636 § 1 k.p.k. – stosowanym odpowiednio w postępowaniu kasacyjnym (art. 637a k.p.k.) - razie nieuwzględnienia środka odwoławczego, pochodzącego wyłącznie od oskarżyciela publicznego - koszty procesu za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa.

Obrońca nie ma natomiast z racji, w części w jakiej - z tytułu opłaty za sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na kasację - domaga się zasądzenia na rzecz jego mandanta kwoty przekraczającej wysokość 1800 (tysiąc osiemset) zł. Zgodnie bowiem z § 15 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1935 ze zm.), opłata nie może przekroczyć sześciokrotności stawki minimalnej. Stawka minimalna z tytułu sporządzenia i wniesienia odpowiedzi na kasację wynosi zaś 300 (trzysta) zł (§ 12 ust. 1 w zw. z § 11 ust. 2 pkt 6 ww. rozporządzenia – w tym kontekście zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 listopada 2023 r., II KK 593/22).

Na wysokość zasądzonej na rzecz M. O. niniejszym postanowieniem kwoty 3000 (trzy tysiące) zł składa się ponadto należność z tytułu opłaty za obronę w postępowaniu przed Sądem Najwyższym w kwocie 1200 (tysiąc dwieście) zł, ustalona zgodnie z § 11 ust. 2 pkt 6 powołanego wyżej rozporządzenia.

Z powyższych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej niniejszego postanowienia.

[PGW]

[ms]

‎