Sygn. akt V KK 134/13
POSTANOWIENIE
Dnia 20 czerwca 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Kazimierz Klugiewicz
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu w dniu 20 czerwca 2013 r.,
w sprawie M. L. i G. M.
skazanych z art. 291 § 1 k.k. i in.,
wniosków obrońców skazanych o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacjami
wyroku Sądu Okręgowego w O.
z dnia 20 grudnia 2012 r., sygn. akt VII Ka […]
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w N.
z dnia 26 kwietnia 2012 r., sygn. akt II K […],
na podstawie art. 532 § 1 i 3 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
wniosków nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
Obrońca skazanego M. L. w złożonej kasacji zawarł jednocześnie wniosek „o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 20 grudnia 2012 r., wydanego w sprawie o sygn. akt VII Ka […]”. Z kolei obrońca skazanego G. M. w złożonej kasacji zawarł wniosek o „wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia wobec oskarżonego G. M. przez Sąd Najwyższy, do czasu rozpoznania kasacji złożonej w jego imieniu”.
Nie przesądzając oczywiście, na tym etapie postępowania, kwestii zasadności zarzutów i argumentacji podniesionej na ich poparcie, zawartych w kasacjach obrońców skazanych należy zauważyć, że sam fakt wniesienia kasacji nie stanowi dostatecznej podstawy do wstrzymania wykonania prawomocnego wyroku. Zgodnie z regułą wyrażoną w art. 9 k.k.w. postępowanie wykonawcze wszczyna się bezzwłocznie, gdy orzeczenie stało się wykonalne. Przyjmuje się bowiem, że orzeczenie prawomocne jest orzeczeniem prawidłowym i Sąd orzekający w trybie art. 532 § 1 k.k. tylko wtedy powinien wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, gdy charakteryzuje się ono – przy pobieżnej nawet lekturze – takimi wadami, że uwzględnienie skargi kasacyjnej jawi się jako wielce prawdopodobne (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 lipca 2004 r., V KK 165/04, R-OSNKW 2004, poz. 1246). Instytucja procesowa wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacją orzeczenia ma bowiem charakter wyjątkowy, a więc musi być ono uzasadnione szczególnymi okolicznościami prowadzącymi do wniosku, że wykonanie wyroku przed rozpoznaniem kasacji, spowodowałoby dla skazanego skutki wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne. Jakkolwiek przepis art. 532 § 1 k.p.k. nie przewiduje żadnych warunków, od których uzależnia wstrzymanie wykonania orzeczenia, to jednakże nie ulega wątpliwości, że za jego wstrzymaniem mogą przemawiać okoliczności jedynie wyjątkowe. Skoro bowiem kasację wnosi się od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego, a więc od wyroku objętego domniemaniem trafności ustaleń przyjętych za jego podstawę, to treść zarzutów kasacyjnych tylko wyjątkowo może prowadzić do wstrzymania wykonania orzeczenia, a mianowicie wtedy, gdy ich ranga i prawdopodobieństwo zasadności są tak wysokie (bliskie oczywistej zasadności), iż podważają racje nakazujące respektować wspomniane domniemanie trafności dokonanych w sprawie ustaleń (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 grudnia 2004 r., V KK 332/04, R-OSNKW 2004, poz. 2347).
Zważając natomiast na przypisane skazanym przestępstwa, rodzaj orzeczonych wobec nich kar oraz zarzuty kasacyjne, nie sposób uznać, że wykonanie wobec skazanych kar – przed rozpoznaniem kasacji – pozostawałoby w jaskrawej kolizji z zasadą sprawiedliwości. Podniesione przy tym przez obrońców skazanych okoliczności nie są tego rodzaju, aby wnioski o wstrzymanie wykonania orzeczenia czynić zasadnymi. Na obecnym etapie nie można bowiem podzielić stanowiska obrońców, że zaskarżony kasacjami wyrok Sądu Okręgowego w O. zostanie uchylony. Opisywana zaś sytuacja życiowa, zdrowotna i zawodowa oskarżonych nie może zostać uznana za wystarczającą dla zastosowania art. 532 § 1 k.p.k., skoro okoliczności te mogą być podstawą odroczenia wykonania kary pozbawienia wolności, czy też uzyskania przerwy w jej odbywaniu.
Z tych względów orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.
aw