POSTANOWIENIE

Dnia 10 maja 2023 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Kazimierz Klugiewicz

w sprawie A.G.,

skazanego z art. 54 § 1 k.k.s. i in.,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej,

na posiedzeniu w dniu 10 maja 2023 r.,

wniosków obrońców skazanego o wstrzymanie wykonania

wyroku Sądu Okręgowego we Włocławku

z dnia 26 września 2022 r., sygn. akt II 1 Ka 420/20,

utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Radziejowie

z dnia 8 czerwca 2020 r., sygn. akt II K 387/16,

na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario,

p o s t a n o w i ł:

wniosków nie uwzględnić.

UZASADNIENIE

W kasacji obrońców skazanego sformułowane zostały wnioski o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego we Włocławku z dnia 26 września 2022 r., sygn. akt II 1 Ka 420/20, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Radziejowie z dnia 8 czerwca 2020 r., sygn. akt II K 387/16. Uzasadniając swoją inicjatywę adw. J.M. wskazał na wysokie prawdopodobieństwo uwzględniania kasacji wobec wystąpienia w sprawie bezwzględnej przyczyny odwoławczej, określonej w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k., które to uchybienie w jego przekonaniu jest łatwo dostrzegalne. Drugi z obrońców adw. M.C. zaakcentował poważne konsekwencja, jakie nastąpiłyby w wyniku wykonania wyroku, a to wobec istniejących zobowiązań zawodowych i finansowych skazanego, związanych z zawartą umową zlecenia dotyczącą zarządzenia projektem rozbiórki budynków w B.

Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.

Wniosek o wstrzymanie wykonania wyroku nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 532 § 1 k.p.k., w razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego orzeczenia, którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji. Jak wskazuje się w orzecznictwie, wstrzymanie wykonania orzeczenia w związku z wniesieniem kasacji wchodzi w grę wyjątkowo, w razie zaistnienia szczególnych okolicznościach, a to z tego względu, że kontrola kasacyjna dotyczy prawomocnego wyroku sądu odwoławczego, a więc wyroku objętego domniemaniem trafności zawartych w nim rozstrzygnięć, który podlegają bezzwłocznemu wykonaniu. Do owych szczególnych okoliczności należy zaliczyć rangę zarzutów podniesionych w kasacji i ich widoczną zasadność, a w związku z tym wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 sierpnia 2014 r., V KK 145/14, LEX nr 1566739; zob. też np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 14 czerwca 2018 r., II KK 178/18, LEX nr 2506098; 4 października 2012 r., II KK 56/12, LEX nr 1220820, z dnia 25 stycznia 2006 r., V KK 476/05, OSNwSK 2006/1/196, z dnia 8 września 2004, V KK 214/04, OSNwSK 2004/1/1513). Ponadto należy mieć na względzie to, czy wykonywanie orzeczenia nie narazi skazanego na poważne i w zasadzie niepowetowane dolegliwości, co w pierwszej kolejności odnosi się do odbywania kary pozbawienia wolności i może zaistnieć zwłaszcza w wypadku, gdy realnie rysuje się perspektywa uniewinnienia skazanego, względnie umorzenia wobec niego postępowania (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2018 r., II KK 23/18, LEX nr 2449778).

Nie przesądzając ostatecznego rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego, należy stwierdzić, że na obecnym, wstępnym etapie postępowania kasacyjnego, brak jest podstaw do przyjęcia wysokiego prawdopodobieństwa uwzględnienia kasacji. Jeśli chodzi o zarzut wystąpienia jednej z bezwzględnych przyczyn odwoławczych, określonych w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k., to nie jawi się on jako oczywiście zasadny, a zagadnienie to będzie przedmiotem szczegółowej analizy Sądu Najwyższego na rozprawie. Sam zaś fakt wystąpienia poważnych, negatywnych konsekwencji wobec skazanego, wynikających z wykonania prawomocnego wyroku, nie może stanowić samodzielnej podstawy dla skorzystania przez Sąd Najwyższy z uprawnienia przewidzianego w art. 532 k.p.k.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.