Sygn. akt V CZ 84/10
POSTANOWIENIE
Dnia 8 grudnia 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący)
SSN Grzegorz Misiurek (sprawozdawca)
SSA Maria Szulc
w sprawie z powództwa R. C.
przeciwko J. B., A. B. i T. W. – komornikowi sądowemu przy Sądzie Rejonowym w B.
o ochronę posiadania,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 grudnia 2010 r.,
zażalenia powoda na orzeczenie o kosztach, zawarte w wyroku Sądu Okręgowego w B.
z dnia 20 lipca 2010 r., sygn. akt II Ca (…),
1) zmienia zaskarżony wyrok w pkt IV (czwartym) w ten sposób, że zasądzoną
od pozwanych J. B. i A. B. na rzecz powoda kwotę 78 zł podwyższa do
kwoty 95,16 zł (dziewięćdziesiąt pięć złotych i 16/100)
2) odrzuca zażalenie w pozostałej części i nie obciąża pozwanych J. B. i A. B.
kosztami postępowania zażaleniowego.
Uzasadnienie
Sąd Rejonowy w B. wyrokiem z dnia 7 maja 2010 r. oddalił powództwo R. C.
przeciwko pozwanym J. B., A. B. i Komornikowi Sądowemu przy Sądzie Rejonowym w
B. – T. W. o ochronę posiadania. Sąd Okręgowy w B. wyrokiem z dnia 20 lipca 2010 r.
zmienił wyrok Sądu Rejonowego w ten sposób, że częściowo uwzględnił powództwo a
częściowo je oddalił, oddalił apelację w pozostałym zakresie i zasądził solidarnie od
2
pozwanych J. B. i A. B. na rzecz powoda tytułem kosztów procesu 156 zł – za pierwszą
instancję oraz 78 zł za – instancję odwoławczą.
W zażaleniu na zawarte w powyższym wyroku rozstrzygnięcie o kosztach
procesu powód wniósł o jego zmianę przez podwyższenie zasądzonych na jego rzecz z
tego tytułu kwot o stawkę podatku od towarów i usług, uwzględnianego przy ustalaniu
opłaty należnej pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3941
§ 1 pkt 2 k.p.c., dodanym przez ustawę z dnia 19 marca
2009 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 69, poz. 592),
zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji co
do kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej
instancji. Z unormowania tego wynika jednoznacznie, że niedopuszczalne jest zażalenie
do Sądu Najwyższego na zawarte w wyroku sądu drugiej instancji postanowienie
dotyczące kosztów procesu poniesionych przed sądem pierwszej instancji (zob.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 czerwca 2010 r., II CZ 45/10, Biul. SN
2010, nr 45, poz. 45). Zażalenie w części zmierzającej do podważenia postanowienia
Sądu Okręgowego zmieniającego rozstrzygnięcie o kosztach procesu za pierwszą
instancję podlegało zatem odrzuceniu jako niedopuszczalne.
Nie można natomiast odmówić słuszności zażaleniu w części podważającej
orzeczenie Sądu Okręgowego o kosztach procesu za instancję odwoławczą. Powód w
postępowaniu apelacyjnym był reprezentowany przez adwokata ustanowionego z
urzędu. W takim przypadku opłata za czynności adwokata, stanowiąca składnik kosztów
procesu – stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28
września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez
Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr
163, poz. 1348 ze zm.) – podlega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług
przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług,
obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Sąd Okręgowy, zasadzając od
pozwanych na rzecz powoda koszty procesu za drugą instancję, regulację powyższą
całkowicie pominął. Z tego względu wniosek o zmianę tej części zaskarżonego
postanowienia i podwyższenie zasądzonej od pozwanych na rzecz powoda kwoty 78 zł
do kwoty 95,16 zł, uwzględniającej podatek od towarów i usług w stawce 22 % okazał
się usprawiedliwiony.
3
Mając to na uwadze Sąd Najwyższy na podstawie art. 39816
w związku z art. 3941
§ 3 k.p.c. oraz art. 373 w związku z art. 3941
§ 3 i art. 39821
k.p.c. orzekł, jak w sentencji.
