Sąd Najwyższy

V CZ 54/09

postanowienie z dnia 2009-11-24

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaV CZ 54/09
Data orzeczenia2009-11-24
Rodzaj orzeczeniapostanowienie
SądSąd Najwyższy
WydziałWydział V
SędziowieJan Górowski (autor uzasadnienia), Krzysztof Strzelczyk, Lech Walentynowicz (przewodniczący)

Powołują to orzeczenie

Liczba orzeczeń w bazie PrawMi, które je powołują: 5. Najpierw sądy najwyższe, potem najnowsze. Przy każdym zdanie, w którym sąd się na nie powołuje.

  • III AUz 223/12Sąd apelacyjny · postanowienie · 2012-10-30
    „Wezwanie dopuszczające dwojaką interpretację nie czyni zadość tym wymaganiom i nie może skutkować sankcji przewidzianych w odpowiednich przepisach (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 listopada 2009r., sygn. akt V CZ 54/09, LEX nr 688060).”
  • III Cz 1033/16Sąd powszechny · postanowienie · 2016-09-13
    „… z 4 marca 2015 r., sygn. akt I UZ 30/14, postanowienie Sądu Najwyższego z 28 czerwca 2011 roku, sygn. akt II UZ 17/11, LEX 1068048, postanowienie Sądu Najwyższego z 24 listopada 2009 roku, sygn. akt V CZ 54/09, LEX 688060).”
  • III Cz 573/16Sąd powszechny · postanowienie · 2016-05-24
    „Wezwanie do usunięcia braków formalnych powinno być jednoznaczne i nie dopuszczać dwojakiej interpretacji (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z 24 listopada 2009 r., sygn. akt V CZ 54/09, LEX nr 688060; z 24 stycznia 2005 r., sygn. akt III UZ 20/04, OSNP 2005/16/258; z 28 września 2011 r., sygn.. akt I CZ 81/11, LEX nr 1001272).”
  • III Cz 97/16Sąd powszechny · postanowienie · 2016-02-23
    „… z 4 marca 2015 r., sygn. akt I UZ 30/14, postanowienie Sadu Najwyższego z 28 czerwca 2011 roku, sygn. akt II UZ 17/11, LEX 1068048, postanowienie Sądu Najwyższego z 24 listopada 2009 roku, sygn. akt V CZ 54/09, LEX 688060).”
  • VIII Gz 282/13Sąd powszechny · postanowienie · 2014-02-10
    „Wezwanie dopuszczające dwojaką interpretację nie czyni zadość tym wymaganiom i nie może skutkować sankcjami przewidzianymi w odpowiednich przepisach (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 listopada 2009 roku, sygn. akt V CZ 54/09, Lex nr 688060, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada 1998 r., sygn. akt III CKN 871/98, Lex nr 50714).”

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt V CZ 54/09 POSTANOWIENIE Dnia 24 listopada 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący) SSN Jan Górowski (sprawozdawca) SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa F. G. i "J. P." Klubu Sportowego Spółki z o.o. przeciwko M. B. o ochronę dóbr osobistych, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 listopada 2009 r., zażalenia strony powodowej "J. P." Klub Sportowy Spółka z o.o. na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 31 lipca 2009 r., uchyla zaskarżone postanowienie. Uzasadnienie 2 Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 31 lipca 2009 r. odrzucił apelację powodów F. G. i „J. P.” Klubu Sportowego Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 22 kwietnia 2009 r. jako nieopłaconą. W zażaleniu na to postanowienie powód J. P. Klub Sportowy spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych pismo wnoszone przez kilka osób podlega jednej opłacie. Jeżeli jednak, tak jak w niniejszej sprawie, przedmiotem sprawy są roszczenia lub zobowiązania jednego rodzaju i oparte na jednakowej podstawie faktycznej i prawnej (współuczestnictwo formalne), każdy współuczestnik uiszcza opłatę oddzielnie, stosownie do swojego roszczenia lub zobowiązania. W stanie faktycznym sprawy od wyroku Sądu Okręgowego oddalającego powództwo o ochronę dóbr osobistych wniesiona została apelacja powodów opłacona jedną opłatą sądową. Przedmiotem rozpoznania przez Sąd pierwszej instancji były zaś roszczenia dwóch powodów o ochronę dóbr osobistych zgłoszone w jednym pozwie. Pismem z dnia 30 czerwca 2009 r. Sąd Apelacyjny wezwał pełnomocnika powodów do podania „czy uiszczona opłata od apelacji w kwocie 600 zł dotyczy roszczenia powoda F. G., czy też powódki J. . Klubu Sportowego Spółki z o.o. w terminie tygodniowym pod rygorem odrzucenia apelacji w części dotyczącej roszczenia powoda F. G”. Brak odpowiedzi pełnomocnika powodów doprowadził Sąd Apelacyjny do uznania, że dotknięte brakiem opłaty jest pismo obejmujące obydwie apelacje, gdyż niedopuszczalne jest dokonywanie takiego wyboru przez Sąd. 3 Takie stanowisko Sądu nie może się ostać, gdyż skierowane do pełnomocnika powodów żądanie przewodniczącego Sądu Apelacyjnego z dnia 30 czerwca 2009 r. było mylące. Na jego podstawie miał on prawo sądzić, że w przypadku nieustosunkowania się do zarządzenia we wskazanym terminie odrzucona zostanie jedynie apelacja w części dotyczącej roszczenia powoda F. G. W orzecznictwie Sądu Najwyższego zwraca się uwagę na staranność, z jaką powinny być formułowane wezwania do uzupełnienia braków formalnych pism procesowych Wezwanie o uzupełnienie braków pisma procesowego, aby mogło osiągnąć swój cel powinno być precyzyjne, tj. oznaczać braki w sposób dokładny, podać termin ich uzupełnienia oraz jednoznacznie określić skutek nie zachowania terminu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 grudnia 2004 r. V CZ 136/04 niepubl., postanowienie SN z dnia 9 sierpnia 2000 r., I CKN 834/00 niepubl.). Wezwanie dopuszczające dwojaką interpretację nie czyni zadość tym wymaganiom i nie może skutkować sankcji przewidzianych w odpowiednich przepisach (por. postanowienie SN z dnia 30 lipca 1998 r., III CZ 92/98 niepubl., postanowienia Sądu Najwyższego z 17 listopada 1998 r., III CKN 871/98, LEX nr 50714 i z 30 lipca 1998 r., III CZ 92/98, LEX nr 50649, postanowienie SN z dnia 24 stycznia 2005 r., III UZ 20/04, OSNP 2005, nr 16, poz. 258). Z tych względów zaskarżone postanowienie uległo uchyleniu na podstawie art. 39815 § 1 zd. 1 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. db

Orzeczenia powołane w tym orzeczeniu

Liczba powołanych orzeczeń: 5. Najpierw sądy najwyższe, potem najnowsze, z fragmentem uzasadnienia.

  • III UZ 20/04Sąd Najwyższy · postanowienie · 2005-01-24
    „III CZ 92/98 niepubl., postanowienia Sądu Najwyższego z 17 listopada 1998 r., III CKN 871/98, LEX nr 50714 i z 30 lipca 1998 r., III CZ 92/98, LEX nr 50649, postanowienie SN z dnia 24 stycznia 2005 r., III UZ 20/04, OSNP 2005, nr 16, poz. 258).”
  • V CZ 136/04Sąd Najwyższy · postanowienie · 2004-12-02
    „… być precyzyjne, tj. oznaczać braki w sposób dokładny, podać termin ich uzupełnienia oraz jednoznacznie określić skutek nie zachowania terminu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 grudnia 2004 r. V CZ 136/04 niepubl., postanowienie SN z dnia 9 sierpnia 2000 r., I CKN 834/00 niepubl.).”
  • I CKN 834/00Sąd Najwyższy · postanowienie · 2000-08-09
    „… ich uzupełnienia oraz jednoznacznie określić skutek nie zachowania terminu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 grudnia 2004 r. V CZ 136/04 niepubl., postanowienie SN z dnia 9 sierpnia 2000 r., I CKN 834/00 niepubl.).”
  • III CKN 871/98Sąd Najwyższy · postanowienie · 1998-11-17
    „… i nie może skutkować sankcji przewidzianych w odpowiednich przepisach (por. postanowienie SN z dnia 30 lipca 1998 r., III CZ 92/98 niepubl., postanowienia Sądu Najwyższego z 17 listopada 1998 r., III CKN 871/98, LEX nr 50714 i z 30 lipca 1998 r., III CZ 92/98, LEX nr 50649, postanowienie SN z dnia 24 stycznia 2005 r., III UZ 20/04, OSNP 2005, nr 16, poz. 258).”
  • III CZ 92/98Sąd Najwyższy · postanowienie · 1998-07-30
    „Wezwanie dopuszczające dwojaką interpretację nie czyni zadość tym wymaganiom i nie może skutkować sankcji przewidzianych w odpowiednich przepisach (por. postanowienie SN z dnia 30 lipca 1998 r., III CZ 92/98 niepubl., postanowienia Sądu Najwyższego z 17 listopada 1998 r., III CKN 871/98, LEX nr 50714 i z 30 lipca 1998 r., III CZ 92/98, LEX nr 50649, postanowienie SN z dnia 24 stycznia 2005 r., III UZ 20/04, …”

Zapytaj AI o to orzeczenie