V CZ 46/17

Sygn. akt V CZ 46/17

POSTANOWIENIE

Dnia 8 czerwca 2017 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Maria Szulc (przewodniczący)
‎SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)
‎SSA Bogusław Dobrowolski

w sprawie ze skargi (…) Klubu (…) "Ł." w Ż. (poprzednio: (…) Klubu (…) "Ł." w Ż.)
‎o wznowienie postępowania

zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (...)

z dnia 7 lutego 2013 r., sygn. akt I ACa (…),

w sprawie z powództwa (…) Klubu (…) "Ł." w Ż.

(obecnie: (…) Klubu (…) "Ł." w Ż.)
‎przeciwko Powiatowi Ż.
‎o zapłatę,
‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 8 czerwca 2017 r.,
‎zażalenia skarżącego (…) Klubu (…) "Ł." w Ż.

na postanowienie Sądu Apelacyjnego w (…)
‎z dnia 12 grudnia 2016 r., sygn. akt I ACa (…),

oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 12 grudnia 2016 r. odrzucił skargę powodowego - (…) Klubu (…) – Ł. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 7 lutego 2013 r. Sąd ten stwierdził, że nie zachodziła podstawa wznowienia przewidziana w art. 403 § 2 k.p.c. w postaci późniejszego wykrycia okoliczności faktycznych lub środków dowodowych. Do takich środków dowodowych nie należy pismo Ministerstwa Edukacji Narodowej z dnia 22 września 2016 r., stwierdzające wysokość należnej dotacji. Postępowanie, którego wznowienia domagał się powód, zakończyło się natomiast prawomocnym wyrokiem dnia 7 lutego 2013 r.

W zażaleniu na to postanowienie powód wskazywał na naruszenie art. 410 § 1 k.p.c. i art. 403 § 2 k.p.c. i wnosił o jego uchylenie. Zdaniem skarżącego, wystąpiła podstawa wznowienia postępowania w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W zażaleniu skarżący podtrzymuje stanowisko, że pismo Ministerstwa Edukacji Narodowej - Departament Współpracy z dnia 22 września 2016 r. stanowi nowy środek dowodowy w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c., co oznacza, że wystąpiła jednak wskazana przez skarżącego właściwa podstawa wznowienia postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 7 lutego 2013 r. W postępowaniu tym rozstrzygano o należnej powodowi dotacji na prowadzoną przez niego szkołę w latach 2001-2004.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego wielokrotnie wyjaśniano pojęcie nowego środka dowodowego w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. Trafnie zatem stwierdził Sąd  Apelacyjny, że nowym środkiem dowodowym jest taki środek, który istniał w czasie trwania prawomocnie zakończonego postępowania, a z którego strona nie mogła skorzystać z niezależnych od siebie przyczyn (np. nieznany środek, brak dostępu do tego środka). Przewidziana w art. 403 § 2 k.p.c. wymaganie „wykrycia” środka dowodowego oznacza, że środek taki nie mógł jednak powstać po zakończeniu postępowania i uprawomocnienia się orzeczenia.

Wskazując na datę pisma Ministerstwa Edukacji, skarżący wywodził, że „pismo to nie jest samoistnym środkiem dowodowym, ale jest nośnikiem danych zawartych w zasobach MEN i na podstawie tej dokumentacji stworzonym”. Jeżeli  skarżący stwierdza ponadto, że wspomniane zasoby istniały jeszcze wówczas, gdy toczyło się pierwotne postepowanie rozpoznawcze, oznacza to, że istniała możliwość uzyskania odpowiedniego środka dowodowego w toku poprzedniego postępowania rozpoznawczego. Potwierdza to sam przebieg tego postępowania. Chodziło o możliwość uzyskania informacji obejmującej ustalenie ilości uczniów w  celu określenia rozmiaru należnej dotacji. Z uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 7 lutego 2013 r., kończącego postępowanie w poprzedniej sprawie, wynika, że powód miał jednak możliwość - niezależnie od opisanego tam, szczególnego przebiegu postępowania dowodowego – złożenia wniosku o zabezpieczenie odpowiednich dokumentów w trybie art. 310 k.p.c. Pomimo nawiązania ze stroną pozwaną korespondencji w lutym 2004 r., powód wystąpił na drogę sądową dopiero w październiku 2010 r. (s. 4 uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 7 lutego 2013 r., k. 675 akt sprawy). Skoro zatem istniała możliwość uzyskania w procesie o dotację odpowiednich środków dowodowych, to nie sposób twierdzić, że wskazywane przez skarżącego pismo Ministerstwa Edukacji Narodowej z dnia 22 września 2016 r. stanowiło nowy środek dowodowy w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c.

W tej sytuacji Sąd Najwyższy oddalił zażalenie jako nieuzasadnione (art. 394¹ § 3 k.p.c. w zw. z art. 398¹⁴ k.p.c.).

jw, aj