V CZ 30/20

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2020-06-25

Dane orzeczenia

SygnaturaV CZ 30/20
Data orzeczenia2020-06-25
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział V
SędziowieSSN Władysław Pawlak, SSN Agnieszka Piotrowska, SSN Krzysztof Strzelczyk, SSN Agnieszka Piotrowska (przewodniczący), SSN Agnieszka Piotrowska (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt V CZ 30/20

POSTANOWIENIE

Dnia 25 czerwca 2020 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Agnieszka Piotrowska (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Władysław Pawlak
SSN Krzysztof Strzelczyk

w sprawie ze skargi P.W.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia
Sądu Rejonowego w B. z dnia 24 czerwca 2019 r., sygn. akt I Co […]
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 25 czerwca 2020 r.,
zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu Rejonowego w B.
z dnia 14 listopada 2019 r., sygn. akt I Co […],

odrzuca zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 14 listopada 2019 r. Sąd Rejonowy w B. odrzucił skargę P.W. o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Sądu Rejonowego w B. z dnia 24 czerwca 2019 r. w sprawie I CO […]dotyczącej nadzoru na egzekucją z nieruchomości dłużnika M.S. W uzasadnieniu tego postanowienia (k. 27), doręczonym P.W. w dniu 6 lutego 2020 r. (k. 28) wskazano, że skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi w zakreślonym terminie mimo wezwania, a nadto sporządził ją osobiście, a zatem z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c.

W dniu 21 lutego 2020 r. (k. 34 akt) P.W. wniósł osobiście sporządzone zażalenie (k. 30-33 akt), w którym domagał się zmiany zaskarżonego postanowienia z dnia 14 listopada 2019 r. i ponownego rozpoznania sprawy.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Celem przymusu adwokacko-radcowskiego, który obejmuje także wniesienie zażalenia na postanowienie sądu odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 3941 § 1 k.p.c.), jest zapewnienie wniesionemu środkowi zaskarżenia odpowiedniego poziomu merytorycznego. Sporządzenie zażalenia osobiście przez stronę pozbawioną zdolności postulacyjnej jest dotknięte brakiem nieusuwalnym i powoduje konieczność odrzucenia zażalenia a limine bez uprzedniego wzywania do uzupełnienia tego braku (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 16 marca 2006 r., III CZ 5/06, niepublikowane,
z dnia 23 lutego 2012 r., V CZ 132/11, niepublikowane, z dnia 21 września 2011 r., I CZ 59/11, niepublikowane oraz z dnia 5 października 2010 r., IV CZ 67/12, niepublikowane). Już więc z tej tylko przyczyny zażalenie P.W. podlegało odrzuceniu. Z akt sprawy wynika także, że zażalenie zostało wniesione z naruszeniem siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 394 § 3 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.

W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji (art. 39821 w zw. z art. 397 § 2 w zw. z art. 373 i art. 871 k.p.c.).

aj

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)