V CZ 30/10

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2010-05-20

Dane orzeczenia

SygnaturaV CZ 30/10
Data orzeczenia2010-05-20
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział V
SędziowieSSN Antoni Górski, SSN Lech Walentynowicz, SSN Hubert Wrzeszcz, SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący), SSN Antoni Górski (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt V CZ 30/10 POSTANOWIENIE Dnia 20 maja 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący) SSN Antoni Górski (sprawozdawca) SSN Hubert Wrzeszcz w sprawie z powództwa M. Z. przeciwko "I. S. POLSKA" Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w W. i "V." Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w W. przy uczestnictwie interwenienta ubocznego Powszechnego Zakładu Ubezpieczeń Spółki Akcyjnej w W. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 maja 2010 r., zażalenia pozwanego "V." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 24 lutego 2010 r., uchyla zaskarżone postanowienie w punkcie 2 - gim w części dotyczącej zasądzenia kosztów zastępstwa prawnego na rzecz powoda od pozwanej Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością "V."; zasądza od powoda na rzecz pozwanego "V." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością 240 (dwieście czterdzieści) zł kosztów postępowania zażaleniowego. Uzasadnienie Po rozpoznaniu zażalenia powoda M. Z. postanowieniem z dnia 24 lutego 2010 r. Sąd Okręgowy zmienił postanowienie w przedmiocie kosztów zawarte w punkcie III wyroku Sądu Rejonowego z dnia 8 grudnia 2009 r. w ten sposób, iż odstąpił od obciążania powoda M. Z. kosztami procesu poniesionymi przez pozwanych I. S. Polska Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. i V. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. oraz Powszechny Zakład Ubezpieczeń Spółka Akcyjna w W. W punkcie drugim postanowienia Sąd zasądził solidarnie od I. S. Polska Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. i V. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. na rzecz powoda M. Z. koszty zastępstwa prawnego w postępowaniu zażaleniowym. Na powyższe rozstrzygnięcie zażalenie złożyła pozwana V. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia co do punktu drugiego i przekazania sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania. Zarzuciła naruszenie przepisów art. 98 k.p.c. poprzez błędną interpretację oraz art. 102 k.p.c. przez jego niezastosowanie. Skarżąca poniosła, iż zgodnie z treścią art. 98 § 1 k.p.c. strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi procesowemu na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. W wyroku Sądu Rejonowego z dnia 8 grudnia 2009 r. powództwo M. Z. w stosunku do V. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. zostało w całości oddalone. W związku z tym nie jest zasadnie obciążanie skarżącej kosztami postępowania zażaleniowego, ponieważ o zakresie zwrotu kosztów w postępowaniu incydentalnym decyduje ostateczny wynik sprawy, a skarżąca wygrała proces wobec powoda. Sąd Najwyzszy zważył, co następuje: Zażalenie jest uzasadnione. Zgodnie z art. 98 § 1 k.p.c. strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Przepis ten ustanawia zasadę odpowiedzialności za wynik procesu. Za przegrywającego uznaje się powoda, którego żądanie nie zostało uwzględnione, lub pozwanego, którego obrona okazała się nieskuteczna. Dla oceny, która ze stron przegrała sprawę nie ma znaczenia to, z czyjej inicjatywy postępowanie zostało wszczęte. Z kolei o tym, w jakim stopniu strona wygrała lub przegrała sprawę decyduje rezultat przeprowadzonego porównania roszczeń dochodzonych z roszczeniami ostatecznie uwzględnionymi. Oznacza to, że o obowiązku zwrotów kosztów procesu decyduje ostateczny wynik sprawy (por. postanowienie SN z dnia 14 lutego 1968 r. sygn. akt l PZ 75/67, niepubl.; postanowienie SN z dnia 9 października 1967 r., sygn. akt l CZ 81/67, niepubl.; postanowienia SN z dnia 12 sierpnia 1965 r., sygn. akt l CZ 80/65, OSNC 1966, nr 3). Jeżeli natomiast strona nie wygrała sprawy w całości, bowiem sąd tylko częściowo uwzględnił jej żądania, wówczas sąd koszty wzajemnie znosi lub stosunkowo rozdziela (art. 100 zd. 1 k.p.c.). Żaląca się trafnie podnosi więc, że, w związku z oddaleniem w całości powództwa wobec niej, nie powinna ponosić kosztów postępowania, ponieważ jest wobec powoda M. Z. stroną wygrywającą proces. Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy na podstawie art. art. 3941 § 3 w zw. z art. 39815 § 1 zdanie pierwsze k.p.c. orzekł jak w sentencji. Orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego wynika z treści art. 3941 § 3 w zw. z art. 39821, art. 391 § 1 i art. 98 § 1 k.p.c.

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)