V CZ 27/20
postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2020-06-23
Dane orzeczenia
Pełna treść orzeczenia
Sygn. akt V CZ 27/20
POSTANOWIENIE
Dnia 23 czerwca 2020 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Karol Weitz (przewodniczący)
SSN Paweł Grzegorczyk
SSN Anna Kozłowska (sprawozdawca)
w sprawie z powództwa M. B.
przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Rejonowego w D.
przy udziale Prokuratora Rejonowego w B.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 23 czerwca 2020 r.,
zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego w B.
z dnia 24 kwietnia 2019 r., sygn. akt I C (…),
odrzuca zażalenie.
UZASADNIENIE
M.B. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu Rejonowego w B. z dnia 2 marca 2018 r. wydanego w sprawie z jego powództwa przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Rejonowego w D., o zapłatę. Skargę tę powód sporządził osobiście.
Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2019 r. Sąd Rejonowy w B. odrzucił skargę wskazując w motywach rozstrzygnięcia, że skarga została sporządzona z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c. stanowiącego, że w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, co oznacza, że skargę powinien był sporządzić adwokat albo raca prawny. Naruszenie tego wymogu czyniło skargę kasacyjną niedopuszczalną.
W zażaleniu na to postanowienie powód zarzucił, że w skardze domagał się ustanowienia pełnomocnika, wobec czego brak było podstaw do odrzucenia skargi.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią powołanego przez Sąd Rejonowy art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym zastępstwo stron przez adwokata lub radcę prawnego jest obowiązkowe. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy, zważywszy, że nie ma wystarczających podstaw do przyjęcia, iż zachodzi podmiotowe wyłączenie przewidziane w § 2 tego artykułu, oznacza to, że nie tylko skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu Rejonowego w B. z dnia 2 marca 2018 r. powinien był sporządzić adwokat albo radca prawny, ale również taki profesjonalny pełnomocnik powinien był sporządzić zażalenie, skoro jest ono kierowane do Sądu Najwyższego. W sytuacji zatem gdy zażalenie na postanowienie z dnia 24 kwietnia 2019 r. powód sporządził osobiście, czyli również z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c., zażalenie jako niedopuszczalne podlegało odrzuceniu.
W związku ze stanowiskiem skarżącego, że w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem zamieścił wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, co, w ocenie skarżącego, nie mogło prowadzić do odrzucenia skargi, zauważa się, że wniosek ten nie uchylał skutku w postaci niedopuszczalności, skoro skarga nie została przez takiego pełnomocnika sporządzona.
Z uwagi na powyższe, orzeczono jak w sentencji.
jw
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)