Sąd Najwyższy

V CZ 20/11

postanowienie z dnia 2011-05-13

Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaV CZ 20/11

Data orzeczenia2011-05-13

Rodzaj orzeczeniapostanowienie

SądSąd Najwyższy

WydziałWydział V

SędziowieGrzegorz Misiurek (autor uzasadnienia), Irena Gromska-Szuster (przewodniczący), Marta Romańska

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Powołują to orzeczenie

Liczba orzeczeń w bazie PrawMi, które je powołują: 10. Na liście 8 z nich. Najpierw sądy najwyższe, potem najnowsze. Przy każdym zdanie, w którym sąd się na nie powołuje.

IV CZ 43/19Sąd Najwyższy · postanowienie · 2019-07-12podąża za tym poglądem (Sąd przyjmuje pogląd wyrażony w tym orzeczeniu. Oznaczenie nadane automatycznie na podstawie przytoczonego zdania.)
„Jak wskazał Sąd Najwyższy w postanowieniu z 13 maja 2011 r., sygn. akt V CZ 20/11, „o tym, czy strona przegrała sprawę, decydują kryteria obiektywne.”
I ACz 1529/15Sąd apelacyjny · postanowienie · 2015-09-21podąża za tym poglądem (Sąd przyjmuje pogląd wyrażony w tym orzeczeniu. Oznaczenie nadane automatycznie na podstawie przytoczonego zdania.)
„Bez znaczenia jest zatem to, czy o negatywnym dla strony wyniku sprawy przesądziły przesłanki formalne lub merytoryczne albo też wina w prowadzeniu procesu (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 maja 2011 r., V CZ 20/11, LEX nr 1147809).”
I C 3691/23Sąd powszechny · 2024-10-15podąża za tym poglądem (Sąd przyjmuje pogląd wyrażony w tym orzeczeniu. Oznaczenie nadane automatycznie na podstawie przytoczonego zdania.)
„Cofnięcie pozwu jest wyrazem rezygnacji powoda z dochodzenia roszczenia przed sądem, a przez to daje pozwanemu, zwłaszcza gdy już poniósł koszty, prawo żądania ich zwrotu (zob. postanowienie SN z 13.5.2011 r., V CZ 20/11, Legalis).”
I C 2732/21Sąd powszechny · 2024-02-22podąża za tym poglądem (Sąd przyjmuje pogląd wyrażony w tym orzeczeniu. Oznaczenie nadane automatycznie na podstawie przytoczonego zdania.)
„Cofnięcie pozwu jest wyrazem rezygnacji powoda z dochodzenia roszczenia przed sądem, a przez to daje pozwanemu, zwłaszcza gdy już poniósł koszty, prawo żądania ich zwrotu (zob. postanowienie SN z 13.5.2011 r., V CZ 20/11, L.).”
VIII GC 286/18Sąd powszechny · 2019-07-25podąża za tym poglądem (Sąd przyjmuje pogląd wyrażony w tym orzeczeniu. Oznaczenie nadane automatycznie na podstawie przytoczonego zdania.)
„W sytuacji takiej, w myśl art. 98 k.p.c., decyduje w zakresie kosztów ostateczny wynik sprawy (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 listopada 1966 r., I PZ 66/66, OSP 1968, nr 1, poz. 7, a także uzasadnienie postanowienia tego Sądu z dnia 13 maja 2011 r., V CZ 20/11, LEX nr 1147809).”
VIII Gz 3/17Sąd powszechny · postanowienie · 2017-01-31podąża za tym poglądem (Sąd przyjmuje pogląd wyrażony w tym orzeczeniu. Oznaczenie nadane automatycznie na podstawie przytoczonego zdania.)
„W sytuacji takiej bowiem, w myśl art. 98 k.p.c., decyduje w zakresie kosztów ostateczny wynik sprawy (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 listopada 1966 r., I PZ 66/66, OSP 1968, Nr 1, poz. 7, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 30 kwietnia 1973 r., II CR 159/73, OSNC 1974, nr 5, poz. 90, a także uzasadnienie postanowienia tego Sądu z dnia 13 maja 2011 r., V CZ 20/11, LEX nr 1147809).”

Pokaż pozostałe (2)

V GC 548/16Sąd powszechny · wyrok · 2017-01-11podąża za tym poglądem (Sąd przyjmuje pogląd wyrażony w tym orzeczeniu. Oznaczenie nadane automatycznie na podstawie przytoczonego zdania.)
„Potwierdzając dotychczasową linię orzeczniczą stwierdził, że samo zaspokojenie roszczenia bez cofnięcia pozwu wywołuje skutki materialnoprawne, prowadzące do oddalenia powództwa z powodu jego bezzasadności, ponieważ nie zachodzi przeszkoda merytoryczna w rozpoznaniu sprawy (patrz także wyrok SN z 9.06.2999r., III CKN 936/98; postanowienie SN z 13.05.2011r., V CZ 20/11).”
VII Pz 134/14Sąd powszechny · 2014-11-24
„SN 13-05-2011 V CZ 20/11 nLEX nr (...), III CZ 65/09, postanow.”

Oznaczenia przy wpisach nadano automatycznie na podstawie przytoczonego zdania i mogą być błędne. Samo zdanie pozwala je sprawdzić.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt V CZ 20/11 POSTANOWIENIE Dnia 13 maja 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący) SSN Grzegorz Misiurek (sprawozdawca) SSN Marta Romańska w sprawie z powództwa "E." S.A. z siedzibą we W. przeciwko A. M. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 maja 2011 r., zażalenia pozwanej Aleksandry M. na orzeczenie o kosztach, zawarte w postanowieniu Sądu Okręgowego z dnia 5 listopada 2010 r., I zmienia zaskarżone postanowienie w ten sposób, że uchyla punkt II i oddala wniosek powoda o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego; II zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Uzasadnienie 2 Sąd Okręgowy , po rozpoznaniu zażalenia powoda, postanowieniem z dnia 5 listopada 2010 r. zmienił postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 30 września 2010 r. w ten sposób, że zasądzone od powoda na rzecz pozwanej koszty procesu, obejmujące koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej pozwanej z urzędu, obniżył do kwoty 732 zł i zasądził od pozwanej na rzecz powoda 90 zł tytułem kosztów postępowania zażaleniowego. Sąd Okręgowy podzielił zapatrywanie skarżącego, że rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz nakład pracy adwokata reprezentującego pozwaną nie uzasadniają zasądzenia kosztów w stawce wyższej niż minimalnej, określonej w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348). Przyjął też, że wobec uwzględnienia zażalenia w całości uzasadnione jest obciążenie pozwanej kosztami postępowania zażaleniowego na podstawie art. 98 k.p.c. W zażaleniu na powyższe postanowienie pozwana podniosła zarzut naruszenia art. 102 k.p.c. i wniosła o jego zmianę i odstąpienie od obciążania jej kosztami postępowania zażaleniowego, ewentualnie o uchylenie tego orzeczenia w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażaleniu nie można odmówić słuszności. Obowiązek zwrotu przeciwnikowi kosztów procesu oparty został na dwóch podstawowych zasadach: zasadzie odpowiedzialności za wynik procesu, zgodnie z którą strona przegrywająca sprawę zobowiązana jest zwrócić stronie przeciwnej poniesione przez nią koszty procesu oraz zasadzie kosztów niezbędnych i celowych, wedle której zwrotowi podlegają jedynie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw lub celowej obrony. 3 Przegrywającym sprawę jest powód, którego żądanie nie zostało uwzględnione, a także pozwany, którego obrona okazała się nieskuteczna. Obowiązek zwrotu kosztów procesu zależy od ostatecznego wyniku sprawy, a nie od rezultatu postępowania w poszczególnych instancjach. Dokonanie oceny, czy i w jakim stopniu strona sprawę przegrała lub wygrała, wymaga porównania roszczeń dochodzonych z ostatecznie uwzględnionymi, a nie porównania wyniku postępowania w poszczególnych instancjach (zob. postanowienia SN: z dnia 12 sierpnia 1965 r., I CZ 80/65, OSNCP 1966, nr 3, poz. 47, z dnia 8 lipca 1971 r., I CZ 103/71, Lex nr 6956). Stronie wygrywającej sprawę należy się od przeciwnika zwrot kosztów procesu, w tym także zwrot kosztów postępowania incydentalnego, chociażby w postępowaniu tym strona ta uległa przeciwnikowi. W sytuacji takiej decyduje – w zakresie kosztów - ostateczny wynik sprawy (zob. postanowienie SN z dnia 7 listopada 1966 r., I PZ 66/66, OSPiKA 1968, z. 1, poz. 7 oraz wyrok SN z dnia 30 kwietnia 1970 r., I CR 159/73, OSNCP 1974, nr 5, poz. 90). O tym, czy strona przegrała sprawę, decydują kryteria obiektywne. Bez znaczenia jest zatem to, czy o negatywnym dla strony wyniku sprawy przesądziły przesłanki formalne lub merytoryczne albo też wina w prowadzeniu procesu (zob. postanowienie SN z dnia 9 października 1967 r., I CZ 81/67, Lex nr 6221). Skoro w rozpoznawanej sprawie postępowanie zostało umorzone na skutek cofnięcia pozwu, zgodzić się trzeba z zapatrywaniem skarżącej, że nie może ona być ona uznana za stronę przegrywającą sprawę. W konsekwencji - wbrew odmiennemu stanowisku Sądu Okręgowego - nie mogą jej obciążać koszty postępowania zażaleniowego. Wniosek taki znajduje jednak usprawiedliwienie nie w art. 102 k.p.c. - jak podniosła skarżąca - lecz wynika z treści art. 98 k.p.c. Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39816 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.

Orzeczenia powołane w tym orzeczeniu

Liczba powołanych orzeczeń: 5. Najpierw sądy najwyższe, potem najnowsze, z fragmentem uzasadnienia.

I CZ 103/71Sąd Najwyższy · postanowienie · 1971-07-08
„Dokonanie oceny, czy i w jakim stopniu strona sprawę przegrała lub wygrała, wymaga porównania roszczeń dochodzonych z ostatecznie uwzględnionymi, a nie porównania wyniku postępowania w poszczególnych instancjach (zob. postanowienia SN: z dnia 12 sierpnia 1965 r., I CZ 80/65, OSNCP 1966, nr 3, poz. 47, z dnia 8 lipca 1971 r., I CZ 103/71, Lex nr 6956).”
I CR 159/73Sąd Najwyższy · wyrok · 1970-04-30
„… 1, poz. 7 oraz wyrok SN z dnia 30 kwietnia 1970 r., I CR 159/73, OSNCP 1974, nr 5, poz. 90).”
I CZ 81/67Sąd Najwyższy · postanowienie · 1967-10-09
„Bez znaczenia jest zatem to, czy o negatywnym dla strony wyniku sprawy przesądziły przesłanki formalne lub merytoryczne albo też wina w prowadzeniu procesu (zob. postanowienie SN z dnia 9 października 1967 r., I CZ 81/67, Lex nr 6221).”
I PZ 66/66Sąd Najwyższy · postanowienie · 1966-11-07
„W sytuacji takiej decyduje – w zakresie kosztów - ostateczny wynik sprawy (zob. postanowienie SN z dnia 7 listopada 1966 r., I PZ 66/66, OSPiKA 1968, z.”
I CZ 80/65Sąd Najwyższy · postanowienie · 1965-08-12
„Dokonanie oceny, czy i w jakim stopniu strona sprawę przegrała lub wygrała, wymaga porównania roszczeń dochodzonych z ostatecznie uwzględnionymi, a nie porównania wyniku postępowania w poszczególnych instancjach (zob. postanowienia SN: z dnia 12 sierpnia 1965 r., I CZ 80/65, OSNCP 1966, nr 3, poz. 47, z dnia 8 lipca 1971 r., I CZ 103/71, Lex nr 6956).”