Sygn. akt V CZ 100/18

POSTANOWIENIE

Dnia 31 stycznia 2019 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący)
‎SSN Marian Kocon (sprawozdawca)
‎SSN Marta Romańska

w sprawie z powództwa K. Z.
‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych w W.
‎o zapłatę,
‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 31 stycznia 2019 r.,
‎zażalenia pozwanego na wyrok Sądu Apelacyjnego w […]
‎z dnia 11 września 2018 r., sygn. akt V ACa […],

uchyla zaskarżony wyrok.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 11 września 2018 r. Sąd Apelacyjny w […] uchylił wyrok Sądu Okręgowego w G. z dnia 12 kwietnia 2017 r., w sprawie z powództwa K. Z. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych w W., o zapłatę.

Orzeczenie zaskarżył pozwany, wnosząc o uchylenie wyroku Sądu Apelacyjnego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temu Sądowi.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 394¹ § 1¹ k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje także w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazani; sprawy do ponownego rozpoznania. W judykaturze Sądu Najwyższego jednolicie przyjmuje się, że celem takiego zażalenia jest poddanie pod kontrolę prawidłowość uchylenia przez sąd drugiej instancji orzeczenia sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego postępowania, co może nastąpić jedynie w wypadkach przewidzianych w art. 386 k.p.c. Taka konstrukcja oznacza, że Sąd Najwyższy przy rozpoznawaniu zażalenia nie może oceniać stanowiska sądu drugiej instancji co do meritum sprawy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 sierpnia 2013 r., II C 26/13, niepubl.).

Orzecznictwo Sądu Najwyższego jednolicie przyjmuje, że nierozpoznanie istoty sprawy w rozumieniu art. 386 § 4 k.p.c. występuje wtedy, gdy sąd pierwszej instancji zaniechał zbadania materialnej podstawy żądania pozwu lub zarzutów merytorycznych przeciwstawionych zgłoszonemu roszczeniu. W sprawie taka sytuacja nie występuje. Sąd Okręgowy przeprowadził dowody, które uznał za potrzebne do jej rozstrzygnięcia, dokonał też szczegółowej oceny kwestii prawnych uznanych za istotne. Natomiast Sąd Apelacyjny wskazał  jedynie na możliwość rozważenia innej kwalifikacji prawnej roszczenia powoda oraz  wynikającą stąd potrzebę uzupełnienia postępowania dowodowego. Takie  stanowisko Sądu Apelacyjnego nie uzasadnia zarzutu nierozpoznania istoty sprawy, tym samym nie może prowadzić do uchylenia wyroku Sądu Okręgowego na podstawie art. 386 § 4 k.p.c.

Z tych względów Sąd Najwyższy postanowił jak wyżej.

jw