Sygn. akt V CSK 83/13
POSTANOWIENIE
Dnia 12 listopada 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
Prezes SN Tadeusz Ereciński
w sprawie z powództwa M. C.
przeciwko Skarbowi Państwa - Prokuratorowi Okręgowemu w G.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 listopada 2013 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego
z dnia 25 października 2012 r.
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz nie
obciąża powódki kosztami postępowania kasacyjnego.
2
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989
§ 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną
do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność
postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania
przewidzianego w art. 3984
§ 1 pkt 3 k.p.c. może być zatem osiągnięty tylko przez
powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym,
które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia
jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć
rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do
rozpoznania.
Sąd Najwyższy, rozpoznając nadzwyczajny środek zaskarżenia, jakim jest
skarga kasacyjna, nie jest trzecią instancją sądową, lecz działa w interesie
publicznym, wyjaśniając istotne zagadnienia prawne, dokonując wykładni
przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności
w orzecznictwie sądów, bądź usuwając z obrotu prawnego orzeczenia wydane
w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwe. Dlatego też nie
każda skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania.
W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki przyjęcia skargi do
rozpoznania – nie występuje wskazane we wniosku istotne zagadnienie prawne
ani potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości.
Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989
§ 1 pkt 1 k.p.c. jest
zagadnienie nowe, nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego rozstrzygnięcie
może przyczynić się do rozwoju prawa, takim zaś zagadnieniem niewątpliwie nie
jest wskazana w skardze kasacyjnej kwestia wykładni art. 417 § 1 k.c., który był
już wielokrotnie wykładany z orzecznictwie Sądu Najwyższego oraz komentowany
w piśmiennictwie.
Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do
rozpoznania (art. 3989
§ 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego
3
Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. art. 102 i 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art.
39821
k.p.c.
