Sygn. akt V CSK 71/13
POSTANOWIENIE
Dnia 18 października 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Iwona Koper
w sprawie z wniosku I. N.-K.
przy uczestnictwie A. M., M. M., J. V. L. S., J. L. S. i Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta S.
o ustanowienie służebności drogi koniecznej,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 października 2013 r.,
na skutek skargi kasacyjnej uczestników postępowania A. M. i M. M. od postanowienia Sądu Okręgowego w K.
z dnia 25 września 2012 r., sygn. akt IV Ca […],
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
W skardze kasacyjnej wniesionej przez uczestników A. M. i M. M. od postanowienia Sądu Okręgowego w K. w sprawie o ustanowienie drogi koniecznej wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania oparty został na przesłance określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna jest kwalifikowanym środkiem prawnym, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a leżącymi w interesie powszechnym. Rozpoznanie skargi kasacyjnej powinno służyć ochronie obowiązującego porządku prawnego przed dowolnością orzekania, oraz zapewnieniu jednolitości orzecznictwa sądowego w takich sprawach, w których możliwe jest dokonanie zasadniczej wykładni przepisu prawa, mającej walor generalny i abstrakcyjny (post. SN z dnia 7 kwietnia 2009 r., II CSK 13/09, wyrok SN z dnia 23 lutego 2006 r. II CSK 126/05, post. SN z dnia 4 lutego 2000 r., nie publ.). Dlatego też przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. wymaga, by przedstawione w niej zagadnienie prawne było istotne, co wyraża się w jego znaczeniu dla rozwoju prawa lub precedensowym charakterze. Sformułowane przez skarżących zagadnienie prawne, pozbawione jest cech kwalifikujących je jako istotne w przyjętym rozumieniu.
W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy, w granicach zaskarżenia bierze pod uwagę z urzędu.
Z tych przyczyn na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. orzeczono jak w sentencji.
aw
jw