V CSK 684/16

Sygn. akt V CSK 684/16

POSTANOWIENIE

Dnia 8 czerwca 2017 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie z powództwa A. M.
‎przeciwko P. […] S.A. w W.
‎o zapłatę,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 czerwca 2017 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
‎z dnia 20 września 2016 r., sygn. akt V ACa […],

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 398⁹ § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie powód wniósł skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołał się na oczywistą zasadność skargi oraz na występowanie na jej tle istotnego zagadnienia prawnego. Skarga nie jest oczywiście uzasadniona - wywód Sądu II instancji jest konsekwentny i spójny logicznie: choć można prezentować merytorycznie stanowisko odmienne od niego, to jednak nie można uznać stanowiska Sądu za oczywiście nieprawidłowe; na pewno jest ono jedną z dopuszczalnych interpretacji obowiązującego prawa, która zresztą wydaje się trafna. Istotne zagadnienie prawne powstające na tle tej sprawy ma dotyczyć tego, czy jeśli dłużnik celowo wprowadza wierzyciela w błąd, zapewniając go, że prawidłowo wykonuje zobowiązanie, to bieg terminu przedawnienia rozpoczyna się z chwilą powstania szkody, czy też dopiero z chwilą rzeczywistego dowiedzenia się o niej przez wierzyciela. Kwestia ta jednak nie budzi wątpliwości. Jak trafnie wskazał w tej sprawie Sąd odwoławczy, w odniesieniu do reżimu odpowiedzialności ex contractu nie ma odpowiednika art. 442¹ k.c., zatem nie ma miejsca na systemowe uwzględnianie chwili dowiedzenia się przez wierzyciela o szkodzie. Oczywiście w szczególnych przypadkach funkcję taką może  pełnić art. 5 k.c. - jeśli bowiem działanie dłużnika jest celowe, a następnie próbuje on zasłonić się zarzutem przedawnienia, to jest miejsce na uznanie, że  podniesienie takiego zarzutu stanowi przejaw nadużycia prawa. Powinno to jednak być zawsze dokonywane indywidualnie, w kontekście całokształtu okoliczności danej sytuacji, a nie systemowo.

W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 398⁹ § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

aw

jw