Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2013-10-30
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
Sygn. akt V CSK 65/13
POSTANOWIENIE
Dnia 30 października 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Pietrzykowski
w sprawie z powództwa W. H.
przeciwko D. S.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 października 2013 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powoda
od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 3 października 2012 r., sygn. akt I ACa […],
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od powoda na rzecz pozwanego 1800 (tysiąc osiemset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie wskazano na oczywistą zasadność skargi oraz wskazano na występujące w sprawie istotne zagadnienia prawne. Po pierwsze, skarga nie jest oczywiście uzasadniona. Mimo że do udzielenia pełnomocnictwa ogólnego wymagana jest forma pisemna ad solemnitatem, to dowodzenie faktu udzielenia tego pełnomocnictwa może się odbyć za pomocą dowolnych środków dowodowych. Wyrok nie jest zatem z tego względu oczywiście nieprawidłowy. Po drugie, nie jest istotne do rozstrzygnięcia sprawy dokonanie wykładni art. 103 k.c., skoro w sprawie występuje rzeczywisty, a nie rzekomy pełnomocnik. Po trzecie, nie jest istotnym zagadnieniem prawnym ocena, za pomocą jakich środków dowodowych można dowodzić udzielenia pełnomocnictwa – jak już zaznaczano, wymaganie formy pisemnej ad solemnitatem dotyczy udzielenia pełnomocnictwa, co należy wyraźnie oddzielić od dowodzenia tego faktu. Brak natomiast normatywnego ograniczenia środków dowodowych dla dowodzenia tego faktu. Po czwarte, nie jest istotnym zagadnieniem prawnym ocena, czy dowód z opinii biegłego grafologa jest wystarczający dla udowodnienia prawdziwości podpisu pod dokumentem – zawsze w zakresie kompetencji sądu pozostaje ocena dowodów w konkretnej sprawie.
W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.
aw
db
